Tο να γενικεύονται θέματα και αντιλήψεις είναι λανθασμένο.
Το να χρεώνεις π.χ. στους Γερμανούς αυτά που έκαναν οι πρόγονοι τους, σε όποιο βαθμό και αν είναι καταδικαστέα αυτά, είναι τουλάχιστον άδικο.
Με την ίδια λογική θα έπρεπε να μας καταδικάζουν όλοι οι λαοί που σφαγίασαν οι Έλληνες. Ο Μ. Αλέξανδρος δεν έφτασε εκεί που έφτασε με visa...
Και η ιστορία που μας μαθαίνουν (εγώ θα έλεγα παπαγαλίζουν) στο σχολείο είναι η δική μας εκδοχή της ιστορίας, διαβάστε και ένα τούρκικο, ιταλικό, βουλγάρικο βιβλίο ιστορίας και θα έχετε άλλες τόσες εκδοχές του "καλού" και του "κακού".
Σίγουρα κανείς δε συμφωνεί με όλα όσα κάνανε πριν από 40,70...2170 χρόνια. Αυτό που συμβαίνει και ελάχιστοι το καταλαβαίνουν, είναι ότι εδώ και αρκετά χρόνια βρισκόμαστε στον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο, μόνο που πλέον δε χρησιμοποιούνται όπλα. Από όλα τα χρόνια της ανθρωπότητας, τα τελευταία 20-30 χρόνια υπάρχουν οι περισσότεροι σκλάβοι παγκοσμίως. Τα δεσμά πλέον αντικαταστάθηκαν από αλυσίδες και μαστίγια και έγιναν χρήματα και αριθμοί. Υπάρχουν υποδουλωμένα κράτη, ένα εκ των οποίων και η Ελλάδα, τα οποία αφού πρώτα "υποδουλώθηκαν" οικονομικά στους ισχυρούς με δανεισμούς πλέον δουλεύουν για αυτούς. Και η δουλεία βρίσκεται στην καθημερινότητά μας, στα βαριά οικονομικά μέτρα που πέφτουν στις πλάτες μας και στο ξεπούλημα του κράτους. Δεν το πάω εσωπολιτικά το θέμα, είναι γενική παρατήρηση. Ουσιαστικά, το σχέδιο είναι να δουλεύουν τα "υποθηκευμένα" κράτη για τους ισχυρούς, να γίνεται διαμερισμός των ορυκτών πόρων πλούτου του κάθε κράτους στις χώρες που δάνεισαν, χωρίς να υπάρχει τρόπος διαφυγής. Η πώληση του ΟΤΕ για παράδειγμα δεν είναι τυχαία. Είναι αυτό που οι πολιτικοί οι ίδιοι το λένε, αλλά φροντίζουν να περνά στα ψιλά γράμματα: new world order. Μπορείτε να βρείτε πολλές πληροφορίες για αυτό όποιος ενδιαφέρεται να μάθει, από βίντεο στο youtube και ιστοσελίδες με ντοκουμέντα. Και θα δείτε ότι όλα δένουν μεταξύ τους πολύ απλά..
Και η οικονομική κρίση για να επανέλθω είναι και αυτή μέρος του σχεδίου ανακατανομής πλούτου και ξεκαθαρίσματος. Και είμαστε ως χώρα με αδύναμη οικονομία στο μάτι του κυκλώνα. Και υπάρχουν διάφορα παραδείγματα στα οποία θα μπορούσαμε να ανατρέξουμε και αν παραλληλίσουμε με αυτά που συμβαίνουν τώρα σε μας.
Κάποτε, μια χώρα με αδύναμη οικονομία, για να αποφύγει το χρόνιο πληθωρισμό, αποφάσισε να υιοθετήσει ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα του πλανήτη. Ο πληθωρισμός μειώθηκε κατακόρυφα μέσα σε λίγα χρόνια, τα χαμηλά επιτόκια τροφοδότησαν την κατανάλωση, τα εισαγόμενα προϊόντα έγιναν φτηνά και η ψευδαίσθηση της καλοπέρασης εδραιώθηκε στους πολίτες της… Η οικονομία όμως έπασχε από χρόνια και βαθιά προβλήματα, και τίποτα δεν γινόταν προς την κατεύθυνση της λύσης τους. Η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και το ξέπλυμα χρήματος βασίλευαν, ενώ ο δανεισμός του κράτους, λόγω της σταθερής ισοτιμίας του νομίσματος, γινόταν όλο και πιο φτηνός και η κυβέρνηση της χώρας κατέφευγε όλο και πιο συχνά σε αυτόν για να καλύψει τις ανεπάρκειες της οικονομίας… Έτσι τα ελλείμματα μεγάλωναν, το χρέος αυξανόταν και η κυβέρνηση το εξυπηρετούσε με περισσότερο χρέος. Ταυτόχρονα, το νόμισμα λόγω της σταθερής ισοτιμίας δεν μπορούσε να υποτιμηθεί, ενώ την περίοδο εκείνη γινόταν ολοένα και ισχυρότερο, με αποτέλεσμα τα προϊόντα της να γίνονται πιο ακριβά στο εξωτερικό, η οικονομία λιγότερο ανταγωνιστική και οι ξένες επενδύσεις πιο σπάνιες. Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, οι ανταγωνιστικές της χώρες γίνονταν συνεχώς φθηνότερες μέσω της υποτίμησης των δικών τους νομισμάτων και τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια στράφηκαν εκεί. Έτσι, η χώρα δανειζόταν χωρίς να παράγει αρκετά και ζούσε αμέριμνα πέρα από τις δυνατότητές της, μέχρι που κάποια στιγμή οι δανειστές της άρχισαν να απαιτούν περισσότερες εξασφαλίσεις με τη μορφή υψηλότερων τόκων, για να συνεχίσουν να τη δανείζουν. Αυτό δημιούργησε ένα φαύλο κύκλο: το υπέρογκο χρέος έκανε ακριβό το δανεισμό και ο ακριβός δανεισμός αύξανε κι άλλο το χρέος. Κάποτε έγινε το αναμενόμενο: Η κυβέρνηση της χώρας δήλωσε αδυναμία εξόφλησης του χρέους της προς τους δανειστές της, δηλαδή πτώχευση. Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση της ισοτιμίας έπαψε, με αποτέλεσμα μια τεράστια υποτίμηση του παλιού νομίσματος (που επανήλθε), η οποία οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση: οι εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν. Ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού πέρασε στην ανεργία, μισθοί, συντάξεις και παροχές μειώθηκαν δραματικά και αποταμιεύσεις εξανεμίστηκαν. Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι δανειστές που έχασαν τα λεφτά τους επέβαλαν μέσω των διεθνών οργανισμών επαχθή μέτρα ανασυγκρότησης της οικονομίας, κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά υποχρεωμένη να δεχτεί. Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και τα τραύματα της οικονομίας δεν επουλώθηκαν ποτέ. (Πρόκειται για την Αργεντινή, η οποία κήρυξε πτώχευση το 2001. Το αργεντίνικο πέσο είχε συνδεθεί με το δολάριο δέκα χρόνια νωρίτερα. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
Κύριοι του Focus, μας χρωστάτε πολλά πράγματα που έχετε κλέψει. Ζωές, χρήματα, πολιτισμό….
Η μαυροφορεμένη γιαγιά με τις δεκάδες ρυτίδες – όσες και τα χρόνια της – προσπαθούσε μάταια χωρίς γυαλιά να δει την φωτογραφία που κρατούσε μπροστά της ο εγγονός της. Ήταν το γερμανικό περιοδικό Focus που είχε στο εξώφυλλο την Αφροδίτη της Μήλου να κάνει με το μεσαίο δάχτυλο μια χυδαία χειρονομία ενώ στον τίτλο έγραφε «Απατεώνες στην Ευρωοικογένεια».
«Μην στενοχωριέσαι» είπε συγκαταβατικά η γιαγιά με την πραότητα των 90 και βάλε χρόνων της. «Ο πολιτισμός και η τέχνη δεν μπορούν να νικηθούν από κανένα. Πόσο ...
μάλλον από αυτούς που δίχασαν δυο φορές την Ευρώπη και προκάλεσαν εκατόμβες νεκρών. Εξάλλου γιόκα μου, να ξέρεις ότι οι χειρονομίες δεν βγάζουν σε καλό. Μια φορά που το είχα κάνει σε γερμανούς των Ες – Ες την περίοδο της κατοχής, όταν με έπιασαν να κλέβω ένα καρβέλι ξερό ψωμί, ξέρεις τι μου έκαναν; Μου κράτησαν το χέρι και με μια κίνηση ο ένας τους μου έσπασε το χέρι χτυπώντας το στο γόνατό του. Να τους πεις λοιπόν λεβέντη μου» συνέχισε σε αυστηρό ύφος, «ότι οι μαύρες στιγμές στην ιστορία δεν γράφονται ούτε από ψεύτικα οικονομικά στοιχεία, ούτε από τις οικονομικές δυσκολίες μιας χώρας. Παρά μόνο από το θάνατο που προκαλεί ο πόλεμος και οι δυστυχίες του. Δεν θα ομιλούν παιδί μου αυτοί που αιματοκύλισαν ολόκληρο τον κόσμο δυο φορές. Αυτοί που κατά την διάρκεια της κατοχής έκλεψαν τις περιουσίες μας, αφάνισαν τις ζωές μας και άρπαξαν τις αρχαιότητες μας κατά την διάρκεια της κατοχής. Αυτοί που δεν δέχονται να πληρώσουν τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα που ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ».
Έφτιαξε για λίγο το μαντήλι στα μαλλιά της. Άλλαξε στάση στην πολυθρόνα της. Ο εγγονός της διέκρινε ότι τα μάτια της ήταν υγρά εδώ και ώρα. Και απορούσε πως δεν έτρεχαν δάκρυα. «Είναι γιατί φορτίστηκα από θυμό για την αλαζονεία τους κι όχι από στενοχώρια για αυτά που γράφουν», τον πρόλαβε. «Με όλα αυτά που τραβήξαμε στον πόλεμο, δεν κρατήσαμε μίσος. Εγώ αγόρι μου έχασα τον μπαμπά μου στην κατοχή και ο παππούς σου τον αδερφό του. Από τους ναζί. Παρόλα αυτά στα δύσκολα εκείνα χρόνια πήγε ως οικονομικός μετανάστης στην χώρα που μας αφάνισε. Δεν κράτησε ποτέ μίσος για τους Γερμανούς, παιδί μου. Σεβόταν το ψωμί που έτρωγε, κι όπως μου έλεγε συνέχεια, τα Ελληνικά φτηνά εργατικά χέρια, ανόρθωσαν την διαλυμένη και κατεστραμμένη χώρα τους». Χύθηκε αναπαυτικότερα στην πολυθρόνα και χάθηκε στις σκέψεις της. Δεν έδωσε σημασία στον εγγονό της που την κοιτούσε με απορία και θαυμασμό.
Όταν την ακούμπησε στην πλάτη, σχεδόν τρόμαξε. «Γιαγιά, άκου τι θα κάνω», αποκρίνεται ο μικρός. «Θα ψάξω στο ίντερνετ – και μην με ρωτάς τι είναι αυτό – την διεύθυνση του περιοδικού και θα τους γράψω όσα μου είπες». Εκείνη χαμογέλασε.
Ο μικρός άνοιξε τον φορητό υπολογιστή και άρχισε να σερφάρει. Βρήκε τελικά το email του περιοδικού. «redaktion@focus.de» . Ξεκίνησε να γράφει με μανία: «Κύριοι του Focus, δεν χρωστάμε σε κανένα. Αντιθέτως, μας χρωστάτε πολλά πράγματα που έχετε κλέψει. Ζωές, χρήματα, πολιτισμό….»
Γιώργος Κολοβάτσιος
Υ.Γ. Το email του περιοδικού Focus είναι πραγματικό. Όσοι θέλετε μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να διαμαρτυρηθείτε. H φωτογραφία είναι από το Άουσβιτς, ό,τι πιο γνωστό έχουν προσφέρει οι Γερμανοί στην Ιστορία...
http://www.star.gr/
Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010
"Απάντηση στον κύριο Αναγνωστάκη"
"Τελικά, τι είναι δικτατορία και ποιος την πρεσβεύει; Είναι νοσταλγοί του παρελθόντος οι στρατιωτικοί ή μερίδα δημοσιογράφων που μέσα από τη δύναμη της τηλεόρασης και των υπόλοιπων ΜΜΕ κατευθύνουν συνειδήσεις και περνάνε στον κόσμο τις ιδέες τους δίχως να υπάρχει κάποιος να τους απαντήσει και να διαφωνήσει με τα λεγόμενά τους;
Παρακολούθησα με δέος την εκπομπή του MEGA ...
όπου ο κ. Αναγνωστάκης σε ένα ξέσπασμα του κατηγόρησε τους στρατιωτικούς ότι είναι «παιδιά» της χούντας και έχουν αρχηγό τους τον Παπαδόπουλο. Είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου ως αξιωματικού που με κατηγορούν δημόσια και με αποκαλούν χουντικό. Είναι η πρώτη φορά που καλούμαι να απολογηθώ σε φίλους και γνωστούς ότι δεν είμαι χουντικός, δεν ονειρεύομαι να κάνω πραξικόπημα, δεν θα έβλαπτα σε καμμία περίπτωση το πολίτευμα της χώρας που υπηρετώ, δεν θα έκανα τα όσα τραγικά συνέβησαν την περίοδο τη! ς χούντας. Κι όμως έτσι αντιμετωπίστηκα από κάποιους ανθρώπους και η αλήθεια είναι ότι αυτό με πείραξε.
Κύριε Αναγνωστάκη, απαντώντας στις ύβρεις σας, σας ενημερώνω ότι λυπάμαι πολύ που δεν έχετε καταλάβει ότι ο Έλληνας Στρατιωτικός είναι αυτός που όποτε χρειαστεί, θα δώσει τη ζωή του για να ζείτε εσείς ελεύθερος και να μπορείτε να μιλάτε και να σκέφτεστε ελεύθερα. Δεν θα μιλήσω για τα «στραβά» του επαγγέλματός μας, γιατί ο Στρατιωτικός έχει μάθει να υπομένει και σε τελική ανάλυση, αυτή είναι δουλειά άλλων. Ο Έλληνας Στρατιωτικός είναι περήφανος, είναι οικογενειάρχης, μεγαλώνει παιδιά και διοικεί ανθρώπους. Ο Έλληνας Στρατιωτικός είναι έ! νας μισθωτός που εργάζεται πέραν του ωραρίου και αυτό το κάνει για να μπορείτε εσείς και οι όμοιοί σας να λοιδορείτε το επάγγελμά του και να μη σας απαντάει κανείς.
Απορώ όμως για δυο πράγματα: Το ΕΣΡ σε τέτοιες περιπτώσεις που είναι; Όταν ένας κλάδος ανθρώπων κατηγορείται με βαριές κουβέντες και ανυπόστατες, δεν πρέπει να τιμωρείτε αυτός που τον κατηγόρησε? Αν υπάρχει το ΕΣΡ, θα πρέπει να επέμβει και να αποκαταστήσει την τιμή όλων των Στρατιωτικών, γιατί συνάδελφοι αναγκάστηκαν να δώσουν εξηγήσεις στα παιδιά τους, προκειμένου να μην αισθάνονται παιδιά δικτατόρων και αυτό το προκαλέσατε εσείς.
Είστε τυχερός κύριε Αναγνωστάκη γιατί κανείς δεν βρέθηκε να σας μηνύσει από τις κεφαλές του Στρατού. Και από εκεί καταλαβαίνετε για τι «δικτάτορες» μιλάμε. Αν ήμουνα αρχηγός του Στρατού, θα σας μήνυα, θα έφτανα μέχρι και τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, προκειμένου να τιμωρηθείτε παραδειγματικά για συκοφαντική δυσφήμηση των ένστολων. Αλλά και εδώ ο Στρατιωτικός επειδή ούτως ή αλλιώς έχει απαξιωθεί από την κοινωνία δεν τολμάει να σας ακουμπήσει.
Θα ήταν τίμιο και πολύ αντρίκιο εκ μέρους σας να ζητήσετε συγγνώμη από τους Στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους για το δημόσιο διασυρμό που τους υποβάλλατε αλλά δεν θα το κάνετε γιατί είστε δειλός και μόνο με τη δύναμη του μέσου στο οποίο εργάζεστε, μπορείτε να εκφράζετε τη γνώμη σας.
Κύριε Αναγνωστάκη δικτάτορας είστε εσείς γιατί κατά τη δικτατορία επιχειρείται η χειραγώγηση της σκέψης. Κι εσείς αυτό κάνετε, χειραγωγείτε τη σκέψη των ανθρώπων. Ντροπή σας"
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ
.jpg)
"Αγαπητοί κ.κ. πολιτικοί και δημοσιογράφοι ,
Απευθύνομαι σε όλους εσάς τους άρχοντες της ενημέρωσης του ελληνικού Λαού, που μέσα από τις εκπομπές σας, τα σχόλια και τα άρθρα σας διαμορφώνετε την κοινή γνώμη.
Είμαι ένας από αυτούς που «προνομιακά» συνταξιοδοτήθηκαν στα 50 τους, λόγω αποστρατείας και....
με την πράξη μου αυτή ζημιώνω το ελληνικό κράτος και τους Έλληνες φορολογούμενους, σύμφωνα με αυτά που είτε γράφετε και λέτε, είτε αφήνετε να λέγονται στις εκπομπές σας ασχολίαστα.
Τελευταία έχει ξεκινήσει μία επίθεση εναντίον των Στρατιωτικών, αναφορικά με τη «δυνατότητα» που έχουν να βγαίνουν σε μικρή σχετικά ηλικία στη σύνταξη και βέβαια τις «υψηλές αποδοχές» και τα μεγάλα «προνόμιά» τους. Επίθεση η οποία, εν πολλοίς, έχει λάβει τη μορφή συνολικής υποτίμησης και απαξίωσης της προσωπικότητας και του επαγγελματισμού των Στρατιωτικών, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις φτάνει στα όρια του εξευτελισμού.
Βέβαια, δεν νομίζω να τολμούσε κανείς να επιτεθεί σε άλλη επαγγελματική ομάδα με τον ίδιο τρόπο. Εδώ όμως, αυτοί που το κάνουν αισθάνονται απολύτως ασφαλείς, γιατί οι Στρατιωτικοί είναι οι μόνοι στην ελληνική επικράτεια που δεν έχουν το δικαίωμα του συνδικαλισμού και της συλλογικής εκπροσώπησης, της κινητοποίησης και της απεργίας, ανίκανοι να αμυνθούν και να υπερασπισθούν τους εαυτούς τους. Βλέπετε, είναι πολύ εύκολο να μας αποστρατεύσουν μέσα σε μια νύχτα και να συνταξιοδοτηθούμε σε μικρή ηλικία, ή να μας μεταθέσουν στο καρφί του χάρÏ! η! Είναι και αυτό ένα από τα προνόμιά μας!
Κάποια στιγμή όμως και οι φιμωμένοι πρέπει να μιλήσουν, και να είστε σίγουροι πως έχουν πάρα πολλά να πουν και άλλα τόσα να κάνουν!
Για την οικονομία του χρόνου, αισθάνομαι την ανάγκη να αναφέρω ενδεικτικά στοιχεία που περιγράφουν το Στρατιωτικό ως «προνομιούχο» - «έχοντα και κατέχοντα». Στοιχεία τα οποία δεν έχουν ακουστεί, ή και αν ακουστήκαν ήταν ψιθυριστά.
Το γνωρίζετε ότι οι Στρατιωτικοί μέχρι και το 1987 πλήρωναν το φαγητό που έτρωγαν μέσα στις Μονάδες (συσσίτιο), κατά τη διάρκεια ασκήσεων, υπηρεσιών, κινητοποιήσεων, επιφυλακών κλπ.;
Το γνωρίζετε ότι αν υπολογίσει ο μέσος Στρατιωτικός τα 24ωρα που έχει εργασθεί στην Υπηρεσία, (πέραν του ωραρίου βεβαία) για ασκήσεις, υπηρεσίες, κινητοποιήσεις, επιφυλακές, κλπ (χωρίς να έχει πληρωθεί δραχμή) και τα μετατρέψει σε εργάσιμες ημέρες (8ωρα), μπορεί να συμπληρώσει μέχρι και 12 χρόνια δεδουλευμένης απλήρωτης εργασίας;
Το γνωρίζετε ότι κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ο μέσος Στρατιωτικός έχει στερηθεί πράγματα που για τον μέσο εργαζόμενο είναι δεδομένα; Αξίζει να σημειώσω ότι προσωπικά, δεν μπόρεσα να είμαι παρών στη γέννηση του παιδιού μου, όπως και μετά το γάμο μου αμέσως, άφησα τη σύζυγό μου με το νυφικό για να φύγω λόγω έκτακτης κινητοποίησης της Μονάδας μου.
Το γνωρίζετε ότι ο μισθός του Ανθυπολοχαγού είναι μικρότερος από αυτόν του πρωτοδιοριζόμενου εκπαιδευτικού και ο μεν πρώτος εργάζεται κατά μέσο όρο 80 ώρες την εβδομάδα, ενώ ο δεύτερος 28; Για να μην συνυπολογίζω τις συνθήκες που εργάζεται ο ένας έναντι του άλλου.
Το γνωρίζετε ότι η σύζυγος του μέσου Στρατιωτικού, δεν μπορεί κατ’ ουσία να εργασθεί, λόγω των συχνών μετακινήσεων;
Γνωρίζετε πόσο μας κοστίζουν οι στολές, για την πληθώρα των οποίων κατηγορηθήκαμε; Αυτές τις στολές που μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε να τις φοράμε έξω από την Υπηρεσία! Αυτές τις στολές που η Πατρίδα μας εμπιστεύεται να υπερασπίζουμε!
Δεν θα αναφερθώ σε δεκάδες άλλα συγκεκριμένα γεγονότα, παρά μόνον στο ότι οφείλετε να γνωρίζετε ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο μέσος Στρατιωτικός στην ουσία πληρώνει ακριβά το ότι εργάζεται. Σκεφθείτε απλά κάποιον ο οποίος έχει οικογένεια και που λογικά μετά από 15 -20 χρόνια αυτή η οικογένεια που έχει γυρίσει όλη την Ελλάδα, κάπου θα έχει κάνει την έδρα της. Ο πατέρας Στρατιωτικός αυτής της οικογένειας όμως συνεχίζει να γυρίζει την Ελλάδα λόγω των μεταθέσεων του. Γνωρίζετε πόσο του κοστίζει αυτό;
Με ποια κατηγορία εργαζόμενων μπορεί να συγκριθεί ο Στρατιωτικός;
Καταλήγοντας, θα ήθελα να πω το απλό! Πιστεύω πως όλοι οι Στρατιωτικοί θα δέχονταν οποιαδήποτε αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, καθώς και περικοπές των όποιων επιδομάτων, αρκεί να τους κατέβαλαν τουλάχιστον τα μισά(!) από τις απλήρωτες δεδουλευμένες εργατοημέρες.
Αγαπητοί κύριοι μην συνοδοιπορείτε σε επικίνδυνους για την Πατρίδα ατραπούς, συνεχίζοντας την απαξίωση και τον δημοσιοϋπαλληλισμό των Στρατιωτικών. Είδατε τα αποτελέσματα αυτών των διαδρομών στην εσωτερική ασφάλεια της χώρας μας! Ευχόμαστε να μη βιώσουμε παρόμοια αποτελέσματα στον τομέα της εξωτερικής μας ασφάλειας!
Τα στρατόπεδα, οι Μονάδες μας, τα οπλικά μας συστήματα και τα σύνορά μας χρειάζονται απερίσπαστους τους Στρατιωτικούς στο βαρύ καθήκον που τους έχει αναθέσει η Πατρίδα.
Αφήστε τους τουλάχιστον να κρατήσουν την τιμή και την αξιοπρέπεια τους"!
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
Ευχαριστήρια επιστολή
Την περασμένη Παρασκευή πρωί θα έπρεπε να παραλάβω ένα δέμα από νησί του
ανατολικού Αιγαίου σταλμένο με το Blue star 2. Το δέμα
φορτώθηκε στο πλοίο αλλά όλως τυχαίως…… απωλέσθη. Μετά από μαραθώνιες αποστολές
FAX της φορτωτικής
εντολής και ατελείωτα τηλεφωνήματα με το customer care της εν λόγω εταιρίας η απάντηση
ήταν ότι το νομικό τμήμα της εταιρίας απεφάνθη ότι αφού δεν έχει δηλώσει αξία ο
αποστολέας δεν θα μπορούσα να λάβω το ποσό των 350 Ευρώ που κοστίζει το
μηχάνημα που θα έπρεπε να παραλάβω. Δεν
μπορώ παρά να:
1. Συγχαρώ τον καπετάνιο
του πλοίου που δεν μπορεί να ελέγξει το ΤΣΟΥΡΜΟ που εργάζονται στο πλοίο του.
2. Συγχαρώ
την εταιρία που κολλάει, προκειμένου να
έχει έναν ευτυχισμένο πελάτη, να καταβάλει 350 Ευρώ……
Never mind θα τα καταβάλω εγώ, εν μέσω οικονομικής κρίσης από το υστέρημα μου, να
αγοράσω το μηχάνημα που μου κλάπηκε για να αισθανθώ πιο Large από την εν λόγω εταιρία. (λίγες
φορές σου δίνεται η ευκαιρία να μπορείς να διαθέσεις περισσότερα χρήματα από έναν
εφοπλιστή….)
3. Συγχαρώ
το customer care που ενώ ήξερε την απάντηση με ταλαιπώρησε 2 εβδομάδες με ατελείωτες
αποστολές fax και
αναμονές ακούγοντας πανέμορφα ηχογραφημένα τηλεφωνικά μηνύματα.
Σας εύχομαι πάντα τέτοιες επιτυχίες…. Τα λέμε
στο επόμενο ταξίδι για τις καλοκαιρινές διακοπές.
Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010
Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντά στη Θάλεια Δραγώνα
Η
επιστολή της κ. Δραγώνα:...
...2 Ιανουαρίου 2010
Αγαπητέ Μίκη Θεοδωράκη,
Κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες στο διαδίκτυο επιστολή σας προς τον Στέφανο Ληναίο με πολύ απαξιωτικά σχόλια για το πρόσωπό μου και παραθέματα από το δημοσιευμένο έργο μου που είναι όλα παντελώς ψευδή και κατασκευασμένα.
Σας ενημερώνω ότι δεν είμαι ιστορικός και δεν γράφω ιστορικά βιβλία. Λόγος σαν «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από το 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», δεν βρίσκεται πουθενά στο δημοσιευμένο έργο μου και δεν χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή και κοινοβουλευτική μου πορεία. Τέτοιου είδους κατασκευάσματα είναι μιας συκοφαντικής εκστρατείας εναντίον μου.
Είμαι κοινωνική ψυχολόγος, ερευνώ και γράφω πάνω στις κοινωνικές ταυτότητες έχω δώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου για την υπεράσπιση των αρχών της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης σε αυτόν τον τόπο.
Σας στέλνω μέρος των δημοσιεύσεων μου για να κρίνετε εάν όσα παρατίθενται στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Εάν διαπιστώσετε ότι είναι κατασκευασμένες φράσεις, σας παρακαλώ πολύ να βρείτε μια ευκαιρία να το δηλώσετε.
Σας γράφω επειδή θαυμάζω την αστείρευτη δημιουργικότητά σας και τους αγώνες σας για τη δημοκρατία και είμαι σίγουρη ότι η αναζήτηση της αλήθειας και η προάσπιση των δημοκρατικών αρχών έχει πρώτιστη σημασία για σας.
Με εκτίμηση
Θάλεια Δραγώνα
Σας επισυνάπτω και 2 πρόσφατες συνεντεύξεις μου όπου θα βρείτε και όλα τα παραποιημένα παραθέματα
Απάντηση Μίκη
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Επιφανους 1
117 42, Αθήνα
τηλ. 210-9214863
fax 210-9236325
e-mail: mikisthe@otenet.gr
Προς την κ. Θάλεια Δραγώνα
Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας
Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην προσχολική ηλικία
του Εθνικού και Καποδστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ναυαρίνου 13, 10680 Αθήνα
Αθήνα, 10.1.2010
Αγαπητή κυρία Δραγώνα,
Έλαβα την επιστολή και τα βιβλία σας και σας ευχαριστώ. Διάβασα επίσης στο «Βήμα» και τα «Νέα» τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς».
Τρόμος που φτάνει σε σημείο να προκαλεί συμπτώματα της «Λύσσας-Σόρος» σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σ’ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη σε σημερινό (9.1.10) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας.
Επειδή τυχαίνει να είμαι ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της εκστρατείας για την ενημέρωση του ελληνικού λαού με ρίζες βαθειές στην αληθινή ελληνική Αριστερά από την εποχή του ΕΑΜ, θα ήμουν ο τελευταίος που θα επέτρεπα στον οποιονδήποτε να καπηλευτεί την λέξη και την έννοια «πατρίδα».
Το ΕΑΜ και το τότε ΚΚΕ κατέκτησε την εμπιστοσύνη του 70% του λαού μας για την πίστη του και τους αγώνες του για τη Λευτεριά της ελληνικής πατρίδας και την αναγέννηση του ελληνικού έθνους. Με την πεποίθηση ότι υπηρετούμε τα ιδεώδη των Ελλήνων για την ελευθερία και την δημοκρατία από τα βάθη των αιώνων και φτάνοντας ως το «Ελευθερία ή θάνατος» του Κολοκοτρώνη, ορθώσαμε το ανάστημά μας και αναμετρηθήκαμε με το όπλο στο χέρι, με την πιο φονική δύναμη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: την χιτλερική Βέρμαχτ, τα ναζιστικά Ες-Ες και την Γκεστάπο, με αμέτρητες θυσίες σε αίμα, βασανισμούς και διώξεις. Ενώ παράλληλα και μέσα σ΄ εκείνες τις σκληρές συνθήκες τιμούσαμε και τρεφόμαστε με τον ελληνικό πολιτισμό για τον οποίο είμαστε περήφανοι και συγχρόνως οραματιζόμαστε τη μελλοντική κοινωνία της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της «πανανθρώπινης λευτεριάς».
Αυτή υπήρξε ως σήμερα η γνήσια και μοναδική Αριστερά, όπου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια, έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.
Όμως η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων αψηφώντας όλα τα εμπόδια εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γι’ αυτό και η αντίθεση στην συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας, είναι καθολική και δεν συνδέεται με την α΄ ή την β΄ πολιτική παράταξη αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθειά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος.
Κι ακόμα γνωρίζει καλά -γιατί τα βιώνει, ποια είναι τα βασικά ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία που μας διέπλασαν από το ΄21 έως σήμερα.
Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα,με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.
Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις, τα «πιστεύω», σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν τον λαό μας. Όμως αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του ΄21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση. Δεν θα υπήρχε ο Άρης Βελουχιώτης. Και όχι μονάχα αυτός, γιατί σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας, δεν θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας.
Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. Δεν θα υπήρχαν ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Καλομοίρης,ο Καζαντζάκης, o Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης, ο Χατζιδάκις, ο Εγγονόπουλος,ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο Παρθένης, ο Καμπανέλλης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Κουν, ο Μινωτής, ο Κακογιάννης, ο Αγγελόπουλος. Όπως δεν θα υπήρχαν οι διανοητές, οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες από τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο ωε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα κινήματα όπως των δημοτικιστών και των φοιτητών. Δεν θα υπήρχε το κίνημα για την Κύπρο ούτε οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τα σημερινά θύματα του επιθετικού ιμπεριαλισμού, την Γιουγκοσλαυία, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και δεν θα συνέβαιναν προ παντός εκείνες οι πράξεις, που αποδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του λαού μας, που τόσο επίμονα σαρκάζετε, όπως το ΟΧΙ το 1940 και η μάχη της Κρήτης, καθώς και το ότι ανάμεσα σε όλους τους ευρωπαίους, μονάχα η Ελλάδα αρνήθηκε να ντύσει τα παιδιά της με την στολή της Βέρμαχτ και να τα στείλει στο ανατολικό μέτωπο. Χάρη στις μοναδικές μέσα στην κατεχόμενη Ευρώπη παλλαϊκές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και εκτοπισμένους σε στρατόπεδα θανάτου.
Κι αυτό γιατί οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι.
Για όλα αυτά έχετε να πείτε μια μόνο λέξη: εθνοκεντρισμός, δηλαδή ότι είναι ασυγχώρητη υπερηφάνεια για ένα λαό να θαυμάζει τα επιτεύγματά του, φτάνοντας στο σημείο να προτείνετε να εκλείψει από τα σχολικά βιβλία, γιατί αυτό επιτάσσει η σύγχρονη επιστήμη για την αναθεώρηση της ιστορίας. Με άλλα λόγια επιχειρείτε έναν γενικευμένο ευνουχισμό σε ό,τι πολυτιμότερο και πιο ελληνικό πέτυχε ο λαός μας έως τώρα, με τελικό αποτέλεσμα την μετατροπή μας σε έναν άλλο λαό, προσαρμοσμένο στις συνταγές του καμουφλαρισμένου αφελληνισμού, που κοσμούν κάθε σελίδα του εν λόγω βιβλίου σας.
Κι αυτό γιατί διαφωνείτε με την ύπαρξη και την αξία των βασικών πυλώνων πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν οι ιδέες, οι πράξεις, οι αγώνες, οι θυσίες και τα έργα, πνευματικά και άλλα.
Βαφτίζετε εθνοκεντρισμό την ξεχωριστή πίστη, ακόμα και θαυμασμό που μπορεί να έχει ένας λαός για την ιστορία και τον εαυτό του. Τις ξένες επεμβάσεις, που αλλοίωσαν την εθνική μας ζωή, τις θεωρείτε σχεδόν ανύπαρκτες και πρόσχημα για να καλύψουμε τις δικές μας -υπαρκτές βεβαίως- αδυναμίες.
Την ιδιαιτερότητα των αγώνων μας, ειδικά στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο την αποκαλείτε σωβινισμό, πράξη εχθρική προς τους άλλους και την θεωρείτε γενεσιουργό αιτία ξενοφοβίας.
Την υπερηφάνεια μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη. Δηλαδή θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός». Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων επιστημόνων βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του, να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας.
Όπως το επιχείρησε χθες η φίλη σας κ. Ρεπούση -ανεπιτυχώς- ενώ σήμερα, με τον αέρα μάλιστα της κρατικής συμπαράστασης το επεκτείνετε εσείς με νέα έφοδο για τον ευνουχισμό της μαθητικής μας νεολαίας από κρατικό μάλιστα πόστο!
Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα, ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα … ακροδεξιό. Προς το παρόν μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Όμως σ’ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επεχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και την μουσική μου, είχαν … κακά γεράματα. Όπως ίσως ξέρετε ή θα έχετε ακούσει, η ζωή και το έργο μου στηρίχθηκε επάνω σε τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Και όλοι μου οι αγώνες έγιναν μόνο και μόνο για να τις υπερασπίσω με κάθε θυσία. Το ίδιο κάνω και τώρα.
Σήμερα εσείς και οι φίλοι σας, με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι οι προηγούμενοι, επιχειρείτε να κατεδαφίσετε τις ιδέες, τις πράξεις και τα έργα που συμβολίζουν αυτές οι τρεις λέξεις, που όπως είπα, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις γενιές των νεοελλήνων, για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.
Μια κορυφαία στιγμή στην νεότερή μας ιστορία υπήρξε και η Εθνική μας Αντίσταση, τότε που έλαμψαν αυτές οι τρεις λέξεις οδηγώντας τα νιάτα εκείνης της εποχής σε ανυπέρβλητες θυσίες. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα. Τι μας οδηγούσε τότε; Όλα αυτά που καταδικάζονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας, για να ανοίξει ο δρόμος σε μια γενικευμένη αλλοίωση του εθνικού μας χαρακτήρα ξεκινώντας με δήθεν επιστημονικό τρόπο από τα τρυφερά μας νιάτα.
Άλλωστε αυτή η προσπάθεια που γίνεται μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, έχει αφετηρία γνωστά σε όλους διεθνή κέντρα, που επιδιώκουν την διάλυση των εθνών-λαών με εθνικές ιδιαιτερότητες, συμφέροντα και «αρχές» που οδηγούν σε αντιστάσεις μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό με τη διάλυση των εθνών επιδιώκουν την μετατροπή των ανθρώπων σε ανυπεράσπιστες μονάδες χωρίς μνήμη και ενοχλητικές ιδιαιτερότητες.
Eίναι δυνατόν να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να γιατί με βρίσκετε και θα με βρίσκετε πάντοτε αντίθετο, γιατί πιστεύω ότι η γενιά η δική μου έχει αποδείξει στην πράξη, με έργα και όχι μόνο με λόγια, ότι σ’ αυτή τη γωνιά της γης κατοικούν άνθρωποι που είναι Έλληνες με όλη την ιστορική σημασία αυτής της λέξης και τίποτε -απολύτως τίποτε- δεν μπορεί να αμαυρώσει και πολύ περισσότερο να αλλοιώσει.
Τέλος οφείλω να σας πω ότι:
Από την ανάγνωση του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» έχω συναγάγει ορισμένα συμπεράσματα, που πιστοποιούν θεμελιακές διαφορές από τις απόψεις σας. Θα αρκεστώ προς το παρόν σε μερικά παραδείγματα:
«Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και την εθνική ταυτότητα, με βάση την οποία οι πολιτικές εξουσίες στην Ευρώπη αλλά και έξω από αυτήν οργανώνουν το διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου, είναι ακόμη σήμερα σε μεγάλο βαθμό η αντίληψη που κληρονόμησε ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία το έθνος αποτελεί οικουμενική, «φυσική» οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο, και η εθνική ταυτότητα, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Οι εθνικές ιστοριογραφίες προέρχονται από αυτή την παράδοση και δίνουν έμφαση στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της. Στο σχολείο η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν την εθνική συνέχεια στο χρόνο και στο χώρο». (σελ. 31)
Είναι φανερό ότι θεωρείτε ότι το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι «κληρονομιά του ρομαντισμού του 19ου αιώνα [και δεν] αποτελεί «φυσική» οντότητα ανεξάρτητη από τον χρόνο και τον χώρο, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση εθνικής ομοψυχίας και συνοχής».
Φαίνεται ακόμη ότι δεν είσθε σύμφωνη με την έμφαση που δίνεται στο σχολείο «στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της». Καθώς και στο γεγονός ότι «η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα., ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν τη συνέχεια στο χρόνο και στον χώρο».
Θα ήθελα ειλικρινά να μου λέγατε, αν η παράγραφος αυτή αναφέρεται θετικά ή αρνητικά στον τρόπο που το σχολείο αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά. Μιας και δεν το λέτε φανερά. Όμως αφήνετε να υπονοηθεί, ότι όλες αυτές οι ιδέες περί έθνους και εθνικής ταυτότητας αποτελούν σύμπτωμα που μας επιβλήθηκε από την «ρομαντική αντίληψη της ιστορίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Άρα ξεπερασμένες και αντιεπιστημονικές σύμφωνα με την οπτική γωνία τη δική σας και των υπολοίπων συνεργατών σας που συμμετέχουν στην συγγραφή του εν λόγω βιβλίου.
Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης. Και μόνο μ’ αυτή την παράγραφο, μου ζητάτε να απαρνηθώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου, τις ιδέες και το έργο μου. Και όχι μόνο από εμένα αλλά όπως αποδεικνύεται από τις πράξεις και τα έργα τους, ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους νεοέλληνες, ανώνυμους και επώνυμους που από το 1821 έως σήμερα πίστεψαν ακριβώς σ’ αυτά που θεωρείτε ότι κακώς διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό σχολείο. Άλλωστε αμέσως μετά διευκρινίσατε ότι «στις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες για το εθνικό φαινόμενο η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής… Οι σύγχρονες θεωρήσεις (…) συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο» και παρακάτω αποκαλείτε «φανταστική κοινότητα» του έθνους που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση (ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον όρο) υπαρκτών κοινών χαρακτηριστικών» και όλα αυτά τα προσφέρει «η εθνική ταυτότητα» (που ήρθε) «να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».
«Καθώς διευρύνεται το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημών για το εθνικό φαινόμενο, η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής τα τελευταία χρόνια. Οι σύγχρονες θεωρήσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές τους ως προς την προέλευσή τους, συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο και μπορούμε επομένως να κάνουμε την ιστορία της: πιο συγκεκριμένα η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα διμορφώθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνών-κρατών (Noiriel 1991). Η εθνική ταυτότητα ήρθε να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης και να προσφέρει στα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών νέα βάση κοινωνικής συνοχής μέσα από τη δημιουργία της «φαντασιακής κοινότητας» του έθνους, που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση υπαρκτών κοινών πολιτισμικών χαρακτηριστικών». (σελ. 31)
Γιατί τάχα πολύπλοκες εγκεφαλικές αναλύσεις για αυτονόητα γεγονότα, όπως είναι η συνεχής ανανέωση των μορφών της κοινωνικής συγκρότησης, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έθνος αποτελεί μια «φανταστική κοινότητα»; Αλήθεια, τι θα πει αυτό; Το έθνος σε σχέση με την κοινωνία είναι η ψυχή σε σχέση με το σώμα. Κι εδώ είναι πιστεύω, το λάθος της σύγχρονης κοινωνικής επιστήμης, που επαγγέλλεσθε. Γιατί επιχειρεί να αναλύσει και να εξηγήσει μορφές και λειτουργίες που αφορούν την κοινωνία-σώμα και όχι το έθνος-ψυχή. Που δεν αναλύεται ούτε εξηγείται, γιατί όπως και τα φαινόμενα της θρησκείας και της τέχνης, ανάγεται στην μεταφυσική και στην υπέρβαση. Στο υπερλογικό και ανεξήγητο.
Αν και για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, πέραν του γεγονότος ότι για την παμψηφία θα έλεγα των νεοελλήνων -ανωνύμων και επωνύμων- δεν αποτελούσε και αποτελεί μόνο ένα είδος θρησκευτικής πίστης (άκρως αντιεπιστημονικής βεβαίως για σας) υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι ορισμένοι βασικοί άξονες του πνευματικού κόσμου των αρχαίων Ελλήνων κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν ως τις μέρες μας. Λ.χ. είναι πασίγνωστη η διάρκεια της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι όμως γνωστή η διάρκεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής μέσω των βασικών μουσικών κλιμάκων, που παρέμειναν αναλλοίωτες, καθώς οι αρχαίοι μουσικοί τρόποι πέρασαν ατόφιοι στη Βυζαντινή μουσική με το νέο όνομα «ήχοι» κι από κει δια μέσου της αραβικής μουσικής και με καινούριο όνομα, «δρόμοι», δημιούργησαν το ρεμπέτικο τραγούδι από το οποίο προήλθε τόσο η σύγχρονη λαϊκή μας μουσική όσο και η έντεχνη-λαϊκή μουσική, μέσα στην οποία συνενώθηκε η μουσική με την ποίηση. Δηλαδή το φαινόμενο που χαρακτήριζε την αρχαία μουσική, δεδομένου ότι τότε με τον όρο «μουσική» εννοούσαν αποκλειστικά την σύζευξη Μουσικής και Λόγου.
Ένα άλλο σημαντικό δημιούργημα των αρχαίων, υπήρξε ως γνωστόν και η Δημοκρατία και μάλιστα η άμεση Δημοκρατία. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους και σχεδόν έως σήμερα στην Ευρώπη κυριάρχησαν συστήματα συγκεντρωτικά, βασιλείες αυτοκρατορίες, δικτατορίες, σοσιαλιστικές εξουσίες. Η χώρα μας κατακτήθηκε για τέσσερις αιώνες από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Εν τούτοις και κάτω από αυτές τις καταλυτικές συνθήκες οι ελληνικές κοινότητες, μέσα και έξω από τον γεωγραφικό μας χώρο, κυβερνήθηκαν με δημοκρατικό τρόπο. Οι κάτοικοι λ.χ. ενός χωριού εξέλεγαν τακτικά με καθολική ψηφοφορία την διοικητική και τη δικαστική τους εξουσία. Κι αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα της Επιδαύρου, μέσα στο οποίο ρητώς αναφέρεται ότι απαγορεύονται οι «τίτλοι ευγενείας». Άλλωστε αυτό το δημοκρατικό φρόνημα μπορούμε να πούμε ότι παραμένει έως σήμερα βασικό γνώρισμα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Κι αυτό σε πείσμα των προσπαθειών των ξένων δυνάμεων να επιβάλουν τις γνωστές δυναστείες των Βαυαρών και των Γλύξμπουργκ. Γεγονός που αρνείσθε πεισματικά να παραδεχτείτε. Δηλαδή το γεγονός των συνεχών παρεμβάσεων των ξένων στην χώρα μας, που υπήρξαν πρόξενοι των μεγαλυτέρων εθνικών μας καταστροφών. Όπως της Μικρασιατικής, του Εμφυλίου, της Κύπρου και τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας.
Συμφωνώ μαζί σας στην παράγραφο της σελ. 33, ότι τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται ένα έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορίες, μνήμες.
«Όπως χαρακτηριστικά δείχνουν οι παραπάνω έρευνες, τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται το έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορικές μνήμες. Τα πολιτισμικά αυτά κριτήρια, που θεωρούνται κοινά, προσδιορίζουν τον συμβολικό και τον φυσικό χώρο του έθνους. Οτιδήποτε διαφορετικό θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το έθνος και συνήθως απορρίπτεται. Έτσι τα έθνη έχουν προσδιοριστεί ιστορικά κατά κύριο λόγο μέσα από τις διαφορές τους από και σε σύγκριση με άλλα έθνη. Αυτή τη συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με καθετί έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Όμως διαφωνώ με την άποψή σας πως «ό,τι είναι διαφορετικό, θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το Έθνος, συνήθως απορρίπτεται». Και ακόμα ότι «η συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με κάθε τι έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Χωρίς ίσως να το θέλετε, φορτώνετε με αρνητικές ιδιότητες το Έθνος και την εθνική ταυτότητα, μιας και για να υπάρξουν κατά τη γνώμη σας, πρέπει πρώτον να ετεροπροσδιορισθούν και δεύτερον να «απορρίψουν» δηλαδή να κλειστούν στο καβούκι τους. Συμφωνούν άρα γε αυτές οι διαπιστώσεις με το ελληνικό έθνος; (Για να αρκεστούμε στη δική μας ιστορική εμπειρία). Γιατί όλα τείνουν να αποδείξουν ότι ο,τιδήποτε καλό και θετικό έγινε ως τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε και έχουμε ανοιχτές θύρες (τουλάχιστον ως προς τον πολιτισμό) και προς Ανατολάς και προς Δυσμάς όπως και προς Βορρά. Έτσι ό,τι υπήρξε και ό,τι υπάρχει, αποτελεί δημιουργική πρόσμιξη διαφόρων ιδεών και πολιτισμών, ακόμα και τρόπων ζωής.
Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά.
Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σ’ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απ’ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απ’ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια», τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα, ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιον λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;
Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είν’ η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σ’αυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί, δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα…
Γι’ αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν την μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.
Σας χαιρετώ,
Μίκης Θεοδωράκης
ΥΓ. Επειδή θεωρώ ότι με την απάντησή μου αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω ορισμένα ουσιαστικά επιχειρήματα στην προσπάθειά μου να διαφωτίσω όσο γίνεται πληρέστερα τον ελληνικό λαό για τα κίνητρά μου στον αγώνα που ξεκίνησα και συνεχίζω, είμαι υποχρεωμένος να την δημοσιεύσω στο διαδίκτυο, όπως έκανα έως τώρα, δεδομένου ότι τα ισχυρά ΜΜΕ προς το παρόν αποφεύγουν ακόμα και να αναφερθούν στις απόψεις μου καταφεύγοντας ως συνήθως σε ύβρεις…Αυτό θα πει ελευθερία τύπου!
...2 Ιανουαρίου 2010
Αγαπητέ Μίκη Θεοδωράκη,
Κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες στο διαδίκτυο επιστολή σας προς τον Στέφανο Ληναίο με πολύ απαξιωτικά σχόλια για το πρόσωπό μου και παραθέματα από το δημοσιευμένο έργο μου που είναι όλα παντελώς ψευδή και κατασκευασμένα.
Σας ενημερώνω ότι δεν είμαι ιστορικός και δεν γράφω ιστορικά βιβλία. Λόγος σαν «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από το 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», δεν βρίσκεται πουθενά στο δημοσιευμένο έργο μου και δεν χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή και κοινοβουλευτική μου πορεία. Τέτοιου είδους κατασκευάσματα είναι μιας συκοφαντικής εκστρατείας εναντίον μου.
Είμαι κοινωνική ψυχολόγος, ερευνώ και γράφω πάνω στις κοινωνικές ταυτότητες έχω δώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου για την υπεράσπιση των αρχών της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης σε αυτόν τον τόπο.
Σας στέλνω μέρος των δημοσιεύσεων μου για να κρίνετε εάν όσα παρατίθενται στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Εάν διαπιστώσετε ότι είναι κατασκευασμένες φράσεις, σας παρακαλώ πολύ να βρείτε μια ευκαιρία να το δηλώσετε.
Σας γράφω επειδή θαυμάζω την αστείρευτη δημιουργικότητά σας και τους αγώνες σας για τη δημοκρατία και είμαι σίγουρη ότι η αναζήτηση της αλήθειας και η προάσπιση των δημοκρατικών αρχών έχει πρώτιστη σημασία για σας.
Με εκτίμηση
Θάλεια Δραγώνα
Σας επισυνάπτω και 2 πρόσφατες συνεντεύξεις μου όπου θα βρείτε και όλα τα παραποιημένα παραθέματα
Απάντηση Μίκη
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Επιφανους 1
117 42, Αθήνα
τηλ. 210-9214863
fax 210-9236325
e-mail: mikisthe@otenet.gr
Προς την κ. Θάλεια Δραγώνα
Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας
Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην προσχολική ηλικία
του Εθνικού και Καποδστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ναυαρίνου 13, 10680 Αθήνα
Αθήνα, 10.1.2010
Αγαπητή κυρία Δραγώνα,
Έλαβα την επιστολή και τα βιβλία σας και σας ευχαριστώ. Διάβασα επίσης στο «Βήμα» και τα «Νέα» τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς».
Τρόμος που φτάνει σε σημείο να προκαλεί συμπτώματα της «Λύσσας-Σόρος» σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σ’ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη σε σημερινό (9.1.10) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας.
Επειδή τυχαίνει να είμαι ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της εκστρατείας για την ενημέρωση του ελληνικού λαού με ρίζες βαθειές στην αληθινή ελληνική Αριστερά από την εποχή του ΕΑΜ, θα ήμουν ο τελευταίος που θα επέτρεπα στον οποιονδήποτε να καπηλευτεί την λέξη και την έννοια «πατρίδα».
Το ΕΑΜ και το τότε ΚΚΕ κατέκτησε την εμπιστοσύνη του 70% του λαού μας για την πίστη του και τους αγώνες του για τη Λευτεριά της ελληνικής πατρίδας και την αναγέννηση του ελληνικού έθνους. Με την πεποίθηση ότι υπηρετούμε τα ιδεώδη των Ελλήνων για την ελευθερία και την δημοκρατία από τα βάθη των αιώνων και φτάνοντας ως το «Ελευθερία ή θάνατος» του Κολοκοτρώνη, ορθώσαμε το ανάστημά μας και αναμετρηθήκαμε με το όπλο στο χέρι, με την πιο φονική δύναμη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: την χιτλερική Βέρμαχτ, τα ναζιστικά Ες-Ες και την Γκεστάπο, με αμέτρητες θυσίες σε αίμα, βασανισμούς και διώξεις. Ενώ παράλληλα και μέσα σ΄ εκείνες τις σκληρές συνθήκες τιμούσαμε και τρεφόμαστε με τον ελληνικό πολιτισμό για τον οποίο είμαστε περήφανοι και συγχρόνως οραματιζόμαστε τη μελλοντική κοινωνία της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της «πανανθρώπινης λευτεριάς».
Αυτή υπήρξε ως σήμερα η γνήσια και μοναδική Αριστερά, όπου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια, έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.
Όμως η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων αψηφώντας όλα τα εμπόδια εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γι’ αυτό και η αντίθεση στην συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας, είναι καθολική και δεν συνδέεται με την α΄ ή την β΄ πολιτική παράταξη αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθειά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος.
Κι ακόμα γνωρίζει καλά -γιατί τα βιώνει, ποια είναι τα βασικά ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία που μας διέπλασαν από το ΄21 έως σήμερα.
Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα,με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.
Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις, τα «πιστεύω», σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν τον λαό μας. Όμως αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του ΄21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση. Δεν θα υπήρχε ο Άρης Βελουχιώτης. Και όχι μονάχα αυτός, γιατί σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας, δεν θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας.
Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. Δεν θα υπήρχαν ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Καλομοίρης,ο Καζαντζάκης, o Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης, ο Χατζιδάκις, ο Εγγονόπουλος,ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο Παρθένης, ο Καμπανέλλης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Κουν, ο Μινωτής, ο Κακογιάννης, ο Αγγελόπουλος. Όπως δεν θα υπήρχαν οι διανοητές, οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες από τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο ωε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα κινήματα όπως των δημοτικιστών και των φοιτητών. Δεν θα υπήρχε το κίνημα για την Κύπρο ούτε οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τα σημερινά θύματα του επιθετικού ιμπεριαλισμού, την Γιουγκοσλαυία, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και δεν θα συνέβαιναν προ παντός εκείνες οι πράξεις, που αποδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του λαού μας, που τόσο επίμονα σαρκάζετε, όπως το ΟΧΙ το 1940 και η μάχη της Κρήτης, καθώς και το ότι ανάμεσα σε όλους τους ευρωπαίους, μονάχα η Ελλάδα αρνήθηκε να ντύσει τα παιδιά της με την στολή της Βέρμαχτ και να τα στείλει στο ανατολικό μέτωπο. Χάρη στις μοναδικές μέσα στην κατεχόμενη Ευρώπη παλλαϊκές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και εκτοπισμένους σε στρατόπεδα θανάτου.
Κι αυτό γιατί οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι.
Για όλα αυτά έχετε να πείτε μια μόνο λέξη: εθνοκεντρισμός, δηλαδή ότι είναι ασυγχώρητη υπερηφάνεια για ένα λαό να θαυμάζει τα επιτεύγματά του, φτάνοντας στο σημείο να προτείνετε να εκλείψει από τα σχολικά βιβλία, γιατί αυτό επιτάσσει η σύγχρονη επιστήμη για την αναθεώρηση της ιστορίας. Με άλλα λόγια επιχειρείτε έναν γενικευμένο ευνουχισμό σε ό,τι πολυτιμότερο και πιο ελληνικό πέτυχε ο λαός μας έως τώρα, με τελικό αποτέλεσμα την μετατροπή μας σε έναν άλλο λαό, προσαρμοσμένο στις συνταγές του καμουφλαρισμένου αφελληνισμού, που κοσμούν κάθε σελίδα του εν λόγω βιβλίου σας.
Κι αυτό γιατί διαφωνείτε με την ύπαρξη και την αξία των βασικών πυλώνων πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν οι ιδέες, οι πράξεις, οι αγώνες, οι θυσίες και τα έργα, πνευματικά και άλλα.
Βαφτίζετε εθνοκεντρισμό την ξεχωριστή πίστη, ακόμα και θαυμασμό που μπορεί να έχει ένας λαός για την ιστορία και τον εαυτό του. Τις ξένες επεμβάσεις, που αλλοίωσαν την εθνική μας ζωή, τις θεωρείτε σχεδόν ανύπαρκτες και πρόσχημα για να καλύψουμε τις δικές μας -υπαρκτές βεβαίως- αδυναμίες.
Την ιδιαιτερότητα των αγώνων μας, ειδικά στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο την αποκαλείτε σωβινισμό, πράξη εχθρική προς τους άλλους και την θεωρείτε γενεσιουργό αιτία ξενοφοβίας.
Την υπερηφάνεια μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη. Δηλαδή θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός». Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων επιστημόνων βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του, να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας.
Όπως το επιχείρησε χθες η φίλη σας κ. Ρεπούση -ανεπιτυχώς- ενώ σήμερα, με τον αέρα μάλιστα της κρατικής συμπαράστασης το επεκτείνετε εσείς με νέα έφοδο για τον ευνουχισμό της μαθητικής μας νεολαίας από κρατικό μάλιστα πόστο!
Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα, ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα … ακροδεξιό. Προς το παρόν μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Όμως σ’ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επεχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και την μουσική μου, είχαν … κακά γεράματα. Όπως ίσως ξέρετε ή θα έχετε ακούσει, η ζωή και το έργο μου στηρίχθηκε επάνω σε τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Και όλοι μου οι αγώνες έγιναν μόνο και μόνο για να τις υπερασπίσω με κάθε θυσία. Το ίδιο κάνω και τώρα.
Σήμερα εσείς και οι φίλοι σας, με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι οι προηγούμενοι, επιχειρείτε να κατεδαφίσετε τις ιδέες, τις πράξεις και τα έργα που συμβολίζουν αυτές οι τρεις λέξεις, που όπως είπα, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις γενιές των νεοελλήνων, για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.
Μια κορυφαία στιγμή στην νεότερή μας ιστορία υπήρξε και η Εθνική μας Αντίσταση, τότε που έλαμψαν αυτές οι τρεις λέξεις οδηγώντας τα νιάτα εκείνης της εποχής σε ανυπέρβλητες θυσίες. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα. Τι μας οδηγούσε τότε; Όλα αυτά που καταδικάζονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας, για να ανοίξει ο δρόμος σε μια γενικευμένη αλλοίωση του εθνικού μας χαρακτήρα ξεκινώντας με δήθεν επιστημονικό τρόπο από τα τρυφερά μας νιάτα.
Άλλωστε αυτή η προσπάθεια που γίνεται μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, έχει αφετηρία γνωστά σε όλους διεθνή κέντρα, που επιδιώκουν την διάλυση των εθνών-λαών με εθνικές ιδιαιτερότητες, συμφέροντα και «αρχές» που οδηγούν σε αντιστάσεις μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό με τη διάλυση των εθνών επιδιώκουν την μετατροπή των ανθρώπων σε ανυπεράσπιστες μονάδες χωρίς μνήμη και ενοχλητικές ιδιαιτερότητες.
Eίναι δυνατόν να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να γιατί με βρίσκετε και θα με βρίσκετε πάντοτε αντίθετο, γιατί πιστεύω ότι η γενιά η δική μου έχει αποδείξει στην πράξη, με έργα και όχι μόνο με λόγια, ότι σ’ αυτή τη γωνιά της γης κατοικούν άνθρωποι που είναι Έλληνες με όλη την ιστορική σημασία αυτής της λέξης και τίποτε -απολύτως τίποτε- δεν μπορεί να αμαυρώσει και πολύ περισσότερο να αλλοιώσει.
Τέλος οφείλω να σας πω ότι:
Από την ανάγνωση του βιβλίου σας «Τι είν’ η Πατρίδα μας;» έχω συναγάγει ορισμένα συμπεράσματα, που πιστοποιούν θεμελιακές διαφορές από τις απόψεις σας. Θα αρκεστώ προς το παρόν σε μερικά παραδείγματα:
«Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και την εθνική ταυτότητα, με βάση την οποία οι πολιτικές εξουσίες στην Ευρώπη αλλά και έξω από αυτήν οργανώνουν το διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου, είναι ακόμη σήμερα σε μεγάλο βαθμό η αντίληψη που κληρονόμησε ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία το έθνος αποτελεί οικουμενική, «φυσική» οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο, και η εθνική ταυτότητα, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Οι εθνικές ιστοριογραφίες προέρχονται από αυτή την παράδοση και δίνουν έμφαση στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της. Στο σχολείο η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν την εθνική συνέχεια στο χρόνο και στο χώρο». (σελ. 31)
Είναι φανερό ότι θεωρείτε ότι το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι «κληρονομιά του ρομαντισμού του 19ου αιώνα [και δεν] αποτελεί «φυσική» οντότητα ανεξάρτητη από τον χρόνο και τον χώρο, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση εθνικής ομοψυχίας και συνοχής».
Φαίνεται ακόμη ότι δεν είσθε σύμφωνη με την έμφαση που δίνεται στο σχολείο «στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της». Καθώς και στο γεγονός ότι «η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα., ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν τη συνέχεια στο χρόνο και στον χώρο».
Θα ήθελα ειλικρινά να μου λέγατε, αν η παράγραφος αυτή αναφέρεται θετικά ή αρνητικά στον τρόπο που το σχολείο αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά. Μιας και δεν το λέτε φανερά. Όμως αφήνετε να υπονοηθεί, ότι όλες αυτές οι ιδέες περί έθνους και εθνικής ταυτότητας αποτελούν σύμπτωμα που μας επιβλήθηκε από την «ρομαντική αντίληψη της ιστορίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Άρα ξεπερασμένες και αντιεπιστημονικές σύμφωνα με την οπτική γωνία τη δική σας και των υπολοίπων συνεργατών σας που συμμετέχουν στην συγγραφή του εν λόγω βιβλίου.
Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης. Και μόνο μ’ αυτή την παράγραφο, μου ζητάτε να απαρνηθώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου, τις ιδέες και το έργο μου. Και όχι μόνο από εμένα αλλά όπως αποδεικνύεται από τις πράξεις και τα έργα τους, ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους νεοέλληνες, ανώνυμους και επώνυμους που από το 1821 έως σήμερα πίστεψαν ακριβώς σ’ αυτά που θεωρείτε ότι κακώς διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό σχολείο. Άλλωστε αμέσως μετά διευκρινίσατε ότι «στις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες για το εθνικό φαινόμενο η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής… Οι σύγχρονες θεωρήσεις (…) συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο» και παρακάτω αποκαλείτε «φανταστική κοινότητα» του έθνους που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση (ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον όρο) υπαρκτών κοινών χαρακτηριστικών» και όλα αυτά τα προσφέρει «η εθνική ταυτότητα» (που ήρθε) «να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».
«Καθώς διευρύνεται το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημών για το εθνικό φαινόμενο, η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής τα τελευταία χρόνια. Οι σύγχρονες θεωρήσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές τους ως προς την προέλευσή τους, συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο και μπορούμε επομένως να κάνουμε την ιστορία της: πιο συγκεκριμένα η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα διμορφώθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνών-κρατών (Noiriel 1991). Η εθνική ταυτότητα ήρθε να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης και να προσφέρει στα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών νέα βάση κοινωνικής συνοχής μέσα από τη δημιουργία της «φαντασιακής κοινότητας» του έθνους, που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση υπαρκτών κοινών πολιτισμικών χαρακτηριστικών». (σελ. 31)
Γιατί τάχα πολύπλοκες εγκεφαλικές αναλύσεις για αυτονόητα γεγονότα, όπως είναι η συνεχής ανανέωση των μορφών της κοινωνικής συγκρότησης, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έθνος αποτελεί μια «φανταστική κοινότητα»; Αλήθεια, τι θα πει αυτό; Το έθνος σε σχέση με την κοινωνία είναι η ψυχή σε σχέση με το σώμα. Κι εδώ είναι πιστεύω, το λάθος της σύγχρονης κοινωνικής επιστήμης, που επαγγέλλεσθε. Γιατί επιχειρεί να αναλύσει και να εξηγήσει μορφές και λειτουργίες που αφορούν την κοινωνία-σώμα και όχι το έθνος-ψυχή. Που δεν αναλύεται ούτε εξηγείται, γιατί όπως και τα φαινόμενα της θρησκείας και της τέχνης, ανάγεται στην μεταφυσική και στην υπέρβαση. Στο υπερλογικό και ανεξήγητο.
Αν και για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, πέραν του γεγονότος ότι για την παμψηφία θα έλεγα των νεοελλήνων -ανωνύμων και επωνύμων- δεν αποτελούσε και αποτελεί μόνο ένα είδος θρησκευτικής πίστης (άκρως αντιεπιστημονικής βεβαίως για σας) υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι ορισμένοι βασικοί άξονες του πνευματικού κόσμου των αρχαίων Ελλήνων κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν ως τις μέρες μας. Λ.χ. είναι πασίγνωστη η διάρκεια της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι όμως γνωστή η διάρκεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής μέσω των βασικών μουσικών κλιμάκων, που παρέμειναν αναλλοίωτες, καθώς οι αρχαίοι μουσικοί τρόποι πέρασαν ατόφιοι στη Βυζαντινή μουσική με το νέο όνομα «ήχοι» κι από κει δια μέσου της αραβικής μουσικής και με καινούριο όνομα, «δρόμοι», δημιούργησαν το ρεμπέτικο τραγούδι από το οποίο προήλθε τόσο η σύγχρονη λαϊκή μας μουσική όσο και η έντεχνη-λαϊκή μουσική, μέσα στην οποία συνενώθηκε η μουσική με την ποίηση. Δηλαδή το φαινόμενο που χαρακτήριζε την αρχαία μουσική, δεδομένου ότι τότε με τον όρο «μουσική» εννοούσαν αποκλειστικά την σύζευξη Μουσικής και Λόγου.
Ένα άλλο σημαντικό δημιούργημα των αρχαίων, υπήρξε ως γνωστόν και η Δημοκρατία και μάλιστα η άμεση Δημοκρατία. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους και σχεδόν έως σήμερα στην Ευρώπη κυριάρχησαν συστήματα συγκεντρωτικά, βασιλείες αυτοκρατορίες, δικτατορίες, σοσιαλιστικές εξουσίες. Η χώρα μας κατακτήθηκε για τέσσερις αιώνες από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Εν τούτοις και κάτω από αυτές τις καταλυτικές συνθήκες οι ελληνικές κοινότητες, μέσα και έξω από τον γεωγραφικό μας χώρο, κυβερνήθηκαν με δημοκρατικό τρόπο. Οι κάτοικοι λ.χ. ενός χωριού εξέλεγαν τακτικά με καθολική ψηφοφορία την διοικητική και τη δικαστική τους εξουσία. Κι αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα της Επιδαύρου, μέσα στο οποίο ρητώς αναφέρεται ότι απαγορεύονται οι «τίτλοι ευγενείας». Άλλωστε αυτό το δημοκρατικό φρόνημα μπορούμε να πούμε ότι παραμένει έως σήμερα βασικό γνώρισμα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Κι αυτό σε πείσμα των προσπαθειών των ξένων δυνάμεων να επιβάλουν τις γνωστές δυναστείες των Βαυαρών και των Γλύξμπουργκ. Γεγονός που αρνείσθε πεισματικά να παραδεχτείτε. Δηλαδή το γεγονός των συνεχών παρεμβάσεων των ξένων στην χώρα μας, που υπήρξαν πρόξενοι των μεγαλυτέρων εθνικών μας καταστροφών. Όπως της Μικρασιατικής, του Εμφυλίου, της Κύπρου και τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας.
Συμφωνώ μαζί σας στην παράγραφο της σελ. 33, ότι τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται ένα έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορίες, μνήμες.
«Όπως χαρακτηριστικά δείχνουν οι παραπάνω έρευνες, τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται το έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορικές μνήμες. Τα πολιτισμικά αυτά κριτήρια, που θεωρούνται κοινά, προσδιορίζουν τον συμβολικό και τον φυσικό χώρο του έθνους. Οτιδήποτε διαφορετικό θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το έθνος και συνήθως απορρίπτεται. Έτσι τα έθνη έχουν προσδιοριστεί ιστορικά κατά κύριο λόγο μέσα από τις διαφορές τους από και σε σύγκριση με άλλα έθνη. Αυτή τη συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με καθετί έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Όμως διαφωνώ με την άποψή σας πως «ό,τι είναι διαφορετικό, θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το Έθνος, συνήθως απορρίπτεται». Και ακόμα ότι «η συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με κάθε τι έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Χωρίς ίσως να το θέλετε, φορτώνετε με αρνητικές ιδιότητες το Έθνος και την εθνική ταυτότητα, μιας και για να υπάρξουν κατά τη γνώμη σας, πρέπει πρώτον να ετεροπροσδιορισθούν και δεύτερον να «απορρίψουν» δηλαδή να κλειστούν στο καβούκι τους. Συμφωνούν άρα γε αυτές οι διαπιστώσεις με το ελληνικό έθνος; (Για να αρκεστούμε στη δική μας ιστορική εμπειρία). Γιατί όλα τείνουν να αποδείξουν ότι ο,τιδήποτε καλό και θετικό έγινε ως τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε και έχουμε ανοιχτές θύρες (τουλάχιστον ως προς τον πολιτισμό) και προς Ανατολάς και προς Δυσμάς όπως και προς Βορρά. Έτσι ό,τι υπήρξε και ό,τι υπάρχει, αποτελεί δημιουργική πρόσμιξη διαφόρων ιδεών και πολιτισμών, ακόμα και τρόπων ζωής.
Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά.
Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σ’ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απ’ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απ’ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια», τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα, ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιον λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;
Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είν’ η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σ’αυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί, δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα…
Γι’ αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν την μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.
Σας χαιρετώ,
Μίκης Θεοδωράκης
ΥΓ. Επειδή θεωρώ ότι με την απάντησή μου αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω ορισμένα ουσιαστικά επιχειρήματα στην προσπάθειά μου να διαφωτίσω όσο γίνεται πληρέστερα τον ελληνικό λαό για τα κίνητρά μου στον αγώνα που ξεκίνησα και συνεχίζω, είμαι υποχρεωμένος να την δημοσιεύσω στο διαδίκτυο, όπως έκανα έως τώρα, δεδομένου ότι τα ισχυρά ΜΜΕ προς το παρόν αποφεύγουν ακόμα και να αναφερθούν στις απόψεις μου καταφεύγοντας ως συνήθως σε ύβρεις…Αυτό θα πει ελευθερία τύπου!
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
, 15
Δεκεμβρίου 2009
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΑΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ 70 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ
:
Χώρια τα υπόλοιπα που έφαγαν με τους τσολιάδες της “ισχυρής Ελλάδας“
ΟΙ ΝΟΜΙΜΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ
«ΔΑΝΕΙΟ» ΤΩΝ ΝΑΖΙ,
ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΑ 70 ΔΙΣ ΕΥΡΩ, ΟΣΟ 2,5 ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΗΜΕΡΑ
(ΧΩΡΙΣ ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΘΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΚΛΟΠΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ
ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ)
70 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΑΤΣΑΛΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η Γερμανική Κατοχή για την Ελλάδα δεν έχει τελειώσει ακόμη, αφού βρίσκεται
υπό Γερμανική Κατοχή ένα μεγάλο μέρος της Εθνικής μας Περιουσίας, ένα μεγάλο
μέρος του Εθνικού μας Πλούτου, που κατέστρεψαν ή διάρπαξαν και κατακρατούν οι
Γερμανοί, για να αποτελούν σήμερα χώρα υψηλότατης πιστοληπτικής ικανότητας
«ΑΑΑ»!
Η Γερμανία κατακρατεί όλες τις νόμιμες Επανορθώσεις, που κατοχύρωσε στη
χώρα μας η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων το 1946, ως αποζημιώσεις προς την
Ελλάδα, αλλά κατακρατεί και το αναγκαστικό Κατοχικό «Δάνειο» που μας άρπαξε
κυριολεκτικά το Βερολίνο, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, αφήνοντας να
πεθαίνουν κατά χιλιάδες οι Έλληνες και τα Ελληνόπουλα, από την πείνα και τις
κακουχίες!
Αλλά κρατεί και Επανορθώσεις ακόμη και από τον καιρό του Α΄ Παγκοσμίου
Πολέμου, όπως και αποζημιώσεις από τις ημέρες της Ουδετερότητας, πριν η Ελλάδα
μπει στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1940!
Συγκεκριμένα, η Γερμανία μας οφείλει:
- 1. Την καταβολή του υπολοίπου των
Επανορθώσεων από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αξίας περίπου 275 εκατομμυρίων
ευρώ!
- 2. Αποζημιώσεις λόγω της απώλειας κυρίως σκαφών (βομβαρδισμοί,
τορπιλισμοί, βυθίσεις, αιχμαλωσία) κατά την περίοδο ουδετερότητας
της Ελλάδος στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν την επίθεση Ιταλίας και
Γερμανίας εναντίον μας, ύψους 153 εκατομμυρίων δολαρίων του 1946,
που η σημερινή τους αξία υπολογίζεται σε περίπου 5 δις ευρώ!
- 3. Την επιστροφή του Αναγκαστικού
Κατοχικού «Δανείου» που πήρε η
Γερμανία από την Κατεχόμενη και ανήμπορη να αντιδράσει Τράπεζα της Ελλάδος,
ύψους 3,5 δισ. δολαρίων σε τιμές του 1944, σημερινής
αξίας περίπου 14 δις ευρώ!
- 4. Τις Επανορθώσεις των 7,1
δισεκατομμυρίων δολαρίων σε τιμές του 1946, που υποχρεώθηκε από
τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) να μας
πληρώσει, για τις τεράστιες ζημιές και πολλαπλάσιες
βλάβες που προξένησε στην Ελληνική Οικονομία, που κλονίζεται
σήμερα, με τιμητή μάλιστα τη Γερμανία! Η σημερινή αξία των
κατοχυρωμένων αυτών Επανορθώσεων, υπολογίζεται σε τουλάχιστον 51 δις ευρώ!
Από το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη Θεσσαλονίκης στις 2-9-1944, όπου οι
«πολιτισμένοι» Γερμανοί
έκαψαν ζωντανούς μέσα σε φούρνο 149 Έλληνες, ανάμεσά τους πολλά παιδιά,
ακόμη και βρέφη,
ενώ κατέστρεψαν ολόκληρο το μαρτυρικό χωριό, παραδίδοντάς το στις φλόγες
Το Σύνολο των παραπάνω οφειλών (με ένα ελάχιστο επιτόκιο της τάξης του 3%),
υπολογίζεται σε σημερινή αξία να ισοδυναμεί – όπως φαίνεται και παραπάνω – με
τουλάχιστον 70 δισεκατομμύρια ευρώ!!! Εκ των οποίων η Γερμανία έχει
καταβάλει μόνο το απειροελάχιστο ποσό, των μόλις 115 εκατομμυρίων μάρκων το
1960…
Σημειώνεται
πως στα παραπάνω ποσά, δεν περιλαμβάνονται αποζημιώσεις για τα θύματα
(που μόνο για το Δίστομο ορίστηκαν από το Πρωτοδικείο Λειβαδιάς το 1997 σε 9,5
δις δραχμές ή περίπου 28 εκατομμύρια ευρώ), αλλά ούτε και για την ανυπολόγιστη
καταστροφή και κυρίως κλοπή αρχαιολογικών και θρησκευτικών μας θησαυρών, που πρέπει
να επιστραφούν!
Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Τα
οικονομικά προβλήματα, σαν αυτό που μαστίζει τη χώρα, αντιμετωπίζονται όχι
μόνο με συγκράτηση και περικοπή δαπανών, αλλά και με είσπραξη
των οφειλομένων και ιδίως εκείνων που οφείλει – και ως ηθική αποζημίωση – να
καταβάλει κάποια χώρα, που έχει καταστρέψει μια άλλη και μάλιστα σχεδόν
ολοσχερώς!
Η Σταύρωση της Ελλάδος, βασισμένη σε στοιχεία της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ
14/11/1997, σε απεικόνιση
του ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ –
Για όλες τις τεράστιες καταστροφές της Ελλάδος, η χώρα μας απαίτησε στη
Διάσκεψη των Παρισίων
το
1946, ως Επανορθώσεις, το ποσό των τότε 12 δις δολαρίων, αλλά οι Σύμμαχοι μας
κατακύρωσαν μόνο 7,2 δις…
*
Σημειώνουμε ότι για τον αριθμό των θυμάτων υπάρχουν άλλες εκτιμήσεις για
750.000 με 800.000
(βλ.
σχετικά αναλυτικό πίνακα παρακάτω)
Η καταστροφή της Ελλάδος από τη Γερμανία ήταν τρομακτική, τόσο κατά την
Κατοχή, όσο και κατά την εκδικητική αποχώρηση/υποχώρηση, όπου κατέστρεψαν όλες
τις υποδομές της χώρας, όπως και η Γενοκτονία στην οποία υπέβαλαν τον άμα
|
«Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ»
Θύματα και Απώλειες Ελλάδος
Νεκροί πολέμου 1940-41 13.327
Εκτελεσμένοι (σε ολόκληρη την Ελλάδα) 56.225 Θανόντες όμηροι (στα γερμανικά στρατόπεδα) 105.000 Νεκροί από βομβαρδισμούς 7.120 Νεκροί σε μάχες της Εθνικής Αντίστασης (σύμφωνα με γερμανικά στοιχεία) 20.650 Νεκροί στη Μέση Ανατολή 1.100 Απώλειες Εμπορικού Ναυτικού 3.500 Σύνολο 206.922
Νεκροί από πείνα & σχετικές ασθένειες 600.000
[σ.σ.
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ 806.922]
Απώλειες από υπογεννητικότητα 300.000 Σύνολο απωλειών 1.106.922
Στοιχεία από το βιβλίο «Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ», Αθήνα 2006, Εθνικό Συμβούλιο για τη διεκδίκηση των
οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
|
χο και υπό κατοχή ελληνικό πληθυσμό, με την καταλήστευση του Εθνικού
Πλούτου μας και την υποχρέωση της Ελλάδας να πληρώνει εκείνη τα δυσβάσταχτα
έξοδα του Στρατού Κατοχής, οδηγώντας σε θάνατο από πείνα εκατοντάδες χιλιάδες
Έλληνες!
Για όλα αυτά η Γερμανία, από τη στιγμή που επανενώθηκε, δεν έχει
αποζημιώσει την Ελλάδα! Και είναι πια η ώρα να πληρώσει το χρέος της, όχι μόνο από
οικονομικής πλευράς, αλλά κυρίως από ανθρώπινη, από ηθική υποχρέωση!
Σήμερα που η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή κατάσταση, με ένα τεράστιο χρέος,
συνεπεία κατά πολύ και της Μεγάλης Καταστροφής που μας προξένησε η Γερμανία,
την ώρα που οι Γερμανοί – με μπροστάρη τον επικεφαλή της Deutsche Bank Τζόζεφ Άκερμαν και τα γερμανικά ΜΜΕ – επιτίθενται
με πρωτοφανή σφοδρότητα εναντίον της Ελλάδος, χαρακτηρίζοντάς τη πότε «βόμβα»
και πότε «το προβληματικό παιδί», ο πολιτικός κόσμος, αλλά και όλοι μαζί
ενωμένοι οι Έλληνες πολίτες, οφείλουν να διεκδικήσουν μέχρι του τελευταίου
ευρώ, όλες τις επανορθώσεις, αποζημιώσεις και οφειλές της Γερμανίας!
Μόνο η εγγραφή αυτών των βεβαιωμένων οφειλών στον Προϋπολογισμό, θα
εκμηδένιζε αυτόματα το έλλειμμα, θα δημιουργούσε πλεόνασμα και θα εξυπηρετούσε
(πλήρωνε) και ένα μέρος από το Δημόσιο Χρέος, αλλάζοντας την οικονομική εικόνα
της Ελλάδος, μετατρέποντάς τη, σε μια από τις πιο υγιείς και δυναμικές
οικονομίες της Ευρώπης!
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ
Είναι πλέον εθνική ανάγκη, να εξεταστεί πολύ σοβαρά το Ζήτημα και να
προχωρήσει επίσημα η Ελλάδα στις νόμιμες αυτές και ελάχιστες τελικά
διεκδικήσεις, μπροστά την τιτάνια καταστροφή της Γερμανίας κατά της Ελλάδος.
Το ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ φέρνει το καυτό Ζήτημα στην επιφάνεια, ακριβώς για να
συζητηθεί εκτός των άλλων και μέσα στο Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον
Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος και γνωρίζει το θέμα ως τέως ΥΠΕΞ!
Είναι μια μοναδική ευκαιρία, να συμφωνήσουν όλα τα κόμματα στο Συμβούλιο,
για την άμεση ενεργοποίηση των Ελληνικών Διεκδικήσεων!
|
ΟΦΕΙΛΕΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Και η Αλβανία οφείλει στη χώρα μας την απόδοση ποσού 218.000.000 δραχμών (σε τιμές 1942), που κατέβαλε
αναγκαστικά η κατεχόμενη τότε Ελλάδα στα Τίρανα το 1942, για ζημιές
που προκάλεσε δήθεν ο Ελληνικός Στρατός στην Αλβανία, κατά
την νικηφόρα προέλασή του στη Βόρειο Ήπειρο!
Ήταν
μια ατιμωτική καταβολή, με την Ελλάδα υπό
Γερμανική-ιταλική-βουλγαρική Κατοχή, συν την εγκληματική δράση των Τσάμηδων
στην Ήπειρο!
Και
το ποσό αυτό, με τον υπολογισμό ενός ικανού επιτοκίου, οφείλει να επιστραφεί,
όχι τόσο για οικονομικούς, όσο για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας και
τιμής!
|
Κάτι τέτοιο θα δώσει βαθιά ανάσα όχι μόνο στον Ελληνισμό και το Κράτος, όχι
μόνο στην Οικονομία και την Κοινωνία, αλλά και θα σφυρηλατήσει αποφασιστικά την
ενότητα του Ελληνισμού, δημιουργώντας θετικές προσδοκίες, ελπίδα, αλλά και
άριστες προοπτικές!
Δεν μπορεί να κινδυνεύει η Εθνική Οικονομία, να σβήνουν χιλιάδες θέσεις
εργασίας – λόγω της
συρρίκνωσης του εισοδήματος των καταναλωτών, αλλά και της μείωσής τους λόγω
ανεργίας (φαύλος κύκλος) – δεν μπορεί να ακούγεται ότι κινδυνεύουν
μισθοί, ταμεία, συντάξεις, δεν μπορεί να καταρρέουν χιλιάδες οικογένειες,
χιλιάδες σπίτια και να αδιαφορούμε για το τεράστιο και σωτήριο ποσό των
Γερμανικών Επανορθώσεων, Αποζημιώσεων και Οφειλών!
Δεν μπορεί να πεθαίνει η Ελλάδα, για να ευημερεί η Γερμανία!
Δεν μπορεί να ξαναζήσουμε την εφιαλτική «Κατοχή», με χιλιάδες κοινωνικά και
οικονομικά θύματα, για να μας κατηγορεί δημόσια η Γερμανία σαν
«προβληματικούς», την ώρα που μας χρωστά 70 ολόκληρα δισεκατομμύρια ευρώ!
Δεν μπορεί!
ΟΛΥΜΠΙΑ
Αθήνα...έγινε η Κοπεγχάγη
Τρίτη μέρα συγκρούσεων διαδηλωτών-αστυνομίας ενώ
αναμένεται και συνέχεια.
Συνεχίζονται οι συμπλοκές μεταξύ αστυνομικών και
διαδηλωτών στην Κοπεγχάγη, όπου δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στο
περιθώριο της διάσκεψης για το κλίμα.
Μετά τις εννιακόσια εξήντα οκτώ συλλήψεις και τα εκτεταμένα επεισόδια το βράδυ της Κυριακής, οι διαδηλωτές, συνεχίζουν να βρίσκονται στους... δρόμους, ζητώντας να ανοίξουν τα σύνορα των πλούσιων χωρών για τους μετανάστες που προκύπτουν από τις κλιματικές αλλαγές.
Ανάμεσα στους συλληφθέντες της Κυριακής, ήταν μάλιστα και περίπου 400 μέλη «των Μαύρων Μπλοκ", εξαιρετικά βίαιων αυτόνομων μικρών ομάδων από τη Βόρεια Ευρώπη.
Τη Δευτέρα περίπου χίλια νεαρά άτομα διαδήλωσαν κάτω από την αυστηρή αστυνομική επιτήρηση στο κέντρο της Κοπεγχάγης, με μερικά από τα επικρατέστερα συνθήματα να είναι, "αστυνομία παντού, δικαιοσύνη πουθενά", "Αντικαπιταλιστές", "Το κλίμα μας δεν είναι δική σας υπόθεση", "Όχι σύνορα, όχι έθνη, σταματήστε τις απελάσεις".
Ωστόσο, τα επεισόδια, συνεχίστηκαν και τα ξημερώματα της Τρίτης, με βίαιες συμπλοκές μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών από τον καταυλισμό Κριστιάνα, κοντά στο κέντρο της πρωτεύουσας,
Δεκάδες μολότοφ εκτοξεύτηκαν από την μεριά των διαδηλωτών, αναγκάζοντας την αστυνομία να χρησιμοποιήσουν δακρυγόνα για να επαναφέρουν την τάξη ενώ ομάδα ατόμων έστησε οδοφράγματα, άναψε φωτιές.
Στο τέλος των επεισοδίων, η αστυνομία συνέλαβε πάνω από 150 άτομα.
Εν τω μεταξύ, οι αρχές της Δανίας εκφράζουν ανησυχία για την Τετάρτη καθώς παραστρατιωτικές ομάδες περιθωριακών στοιχείων έχουν δηλώσει ότι, παρά την αυστηρή απαγόρευση, θα επιχειρήσουν εξορμήσεις στην περιοχή όπου διεξάγονται οι συζητήσεις κορυφής.
Την ίδια ώρα οι εκπρόσωποι των αναπτυσσόμενων χωρών στη σύνοδο έκαναν λόγο για αντιδημοκρατικές διαδικασίες και συνομιλίες που διεξάγονται πίσω από κλειστές πόρτες.
Μετά τις εννιακόσια εξήντα οκτώ συλλήψεις και τα εκτεταμένα επεισόδια το βράδυ της Κυριακής, οι διαδηλωτές, συνεχίζουν να βρίσκονται στους... δρόμους, ζητώντας να ανοίξουν τα σύνορα των πλούσιων χωρών για τους μετανάστες που προκύπτουν από τις κλιματικές αλλαγές.
Ανάμεσα στους συλληφθέντες της Κυριακής, ήταν μάλιστα και περίπου 400 μέλη «των Μαύρων Μπλοκ", εξαιρετικά βίαιων αυτόνομων μικρών ομάδων από τη Βόρεια Ευρώπη.
Τη Δευτέρα περίπου χίλια νεαρά άτομα διαδήλωσαν κάτω από την αυστηρή αστυνομική επιτήρηση στο κέντρο της Κοπεγχάγης, με μερικά από τα επικρατέστερα συνθήματα να είναι, "αστυνομία παντού, δικαιοσύνη πουθενά", "Αντικαπιταλιστές", "Το κλίμα μας δεν είναι δική σας υπόθεση", "Όχι σύνορα, όχι έθνη, σταματήστε τις απελάσεις".
Ωστόσο, τα επεισόδια, συνεχίστηκαν και τα ξημερώματα της Τρίτης, με βίαιες συμπλοκές μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών από τον καταυλισμό Κριστιάνα, κοντά στο κέντρο της πρωτεύουσας,
Δεκάδες μολότοφ εκτοξεύτηκαν από την μεριά των διαδηλωτών, αναγκάζοντας την αστυνομία να χρησιμοποιήσουν δακρυγόνα για να επαναφέρουν την τάξη ενώ ομάδα ατόμων έστησε οδοφράγματα, άναψε φωτιές.
Στο τέλος των επεισοδίων, η αστυνομία συνέλαβε πάνω από 150 άτομα.
Εν τω μεταξύ, οι αρχές της Δανίας εκφράζουν ανησυχία για την Τετάρτη καθώς παραστρατιωτικές ομάδες περιθωριακών στοιχείων έχουν δηλώσει ότι, παρά την αυστηρή απαγόρευση, θα επιχειρήσουν εξορμήσεις στην περιοχή όπου διεξάγονται οι συζητήσεις κορυφής.
Την ίδια ώρα οι εκπρόσωποι των αναπτυσσόμενων χωρών στη σύνοδο έκαναν λόγο για αντιδημοκρατικές διαδικασίες και συνομιλίες που διεξάγονται πίσω από κλειστές πόρτες.
Η πρώτη αποχώρηση .Tην παραίτησή του υπέβαλε ο υφυπουργός Εσωτερικών
Ντ.Ρόβλιας
Παραίτηση υπέβαλε ο υφυπουργός Εσωτερικών Ντίνος
Ρόβλιας, λίγο προτού ξεκινήσει η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για θέματα
διαφάνειας.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Mega, υπήρξε διαρροή εγγράφων σύμφωνα με τα οποία είχαν γίνει διευκολύνσεις (μετακινήσεις, παραμονές) αξιωματικών των Σωμάτων Ασφαλείας από τον υφυπουργό.
Ο κ. Ρόβλιας είχε συνάντηση με τον υπουργό Επικρατείας Χάρη Παμπούκη, ώστε να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις.
Ο υπουργός Επικρατείας βρήκε ανεπαρκείς τις εξηγήσεις του υφυπουργού, με αποτέλεσμα ο κ. Ρόβλιας να βρεθεί εκτός κυβέρνησης.
Σε δηλώσεις του ο Γιώργος Πεταλωτής τόνισε ότι ο κ. Ρόβλιας εξέφρασε προβληματισμό για τον τρόπο που έγινε η διαρροή εγγράφων από το γραφείο του, ωστόσο, για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα στην κυβέρνηση, υπέβαλε την παραίτησή του.Newsroom ΔΟΛ
Παραιτήθηκε από υφυπουργός Εσωτερικών ο Ντ. Ρόβλιας
Δεκτή έκανε η κυβέρνηση την παραίτηση που υπέβαλε ο υφυπουργός Εσωτερικών, Ντίνος Ρόβλιας. Όπως υποστηρίζει, προχώρησε σε αυτή την κίνηση για λόγους αρχής.
Η παραίτηση του κ. Ρόβλια ήρθε μετά την αποκάλυψη εγγράφου που προήρχετο από το πολιτικό του γραφείο και ζητούσε τη μετάθεση αξιωματικών του στρατού και άλλων σωμάτων ασφαλείας.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γ. Πεταλωτής, δήλωσε ότι "υπήρξε πρόβλημα στο πως παρουσιάστηκαν τα συγκεκριμένα στοιχεία και για να μη δημιουργηθεί καμία σκιά για πελατειακές σχέσεις της συγκεκριμένης κυβέρνησης, ο κ. Ρόβλιας υπέβαλε την παραίτηση του στον πρωθυπουργό και έγινε δεκτή".
Τη Δευτέρα ο κ. Ρόβλιας είχε συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου με τον υπουργό Επικρατείας, Χάρη Παμπούκη.
Σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για το θέμα, χθες κατά την ομιλία του πρωθυπουργού στο Ζάππειο, ο παραιτηθείς υφυπουργός έκανε λόγο για χαλκευμένα στοιχεία και σε τίποτα δεν προϊδέαζε για τη σημερινή παραίτηση.
Να σημειωθεί ότι ο κ. Ρόβλιας δεν είχε- μέχρι και την παραίτηση του- αναλάβει καμία αρμοδιότητα στο υπουργείο Εσωτερικών. Αναμένεται επίσημη ανακοίνωση του Ντίνου Ρόβλια.
Πληροφορίες που μετάδωσε το Mega αναφέρουν ότι μετά από αυτή την εξέλιξη, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θ. Πάγκαλος, καταρτίζει κώδικα δεοντολογίας για υπουργούς, υφυπουργούς και λοιπά κυβερνητικά στελέχη.
Nooz.gr
Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Mega, υπήρξε διαρροή εγγράφων σύμφωνα με τα οποία είχαν γίνει διευκολύνσεις (μετακινήσεις, παραμονές) αξιωματικών των Σωμάτων Ασφαλείας από τον υφυπουργό.
Ο κ. Ρόβλιας είχε συνάντηση με τον υπουργό Επικρατείας Χάρη Παμπούκη, ώστε να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις.
Ο υπουργός Επικρατείας βρήκε ανεπαρκείς τις εξηγήσεις του υφυπουργού, με αποτέλεσμα ο κ. Ρόβλιας να βρεθεί εκτός κυβέρνησης.
Σε δηλώσεις του ο Γιώργος Πεταλωτής τόνισε ότι ο κ. Ρόβλιας εξέφρασε προβληματισμό για τον τρόπο που έγινε η διαρροή εγγράφων από το γραφείο του, ωστόσο, για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα στην κυβέρνηση, υπέβαλε την παραίτησή του.Newsroom ΔΟΛ
Παραιτήθηκε από υφυπουργός Εσωτερικών ο Ντ. Ρόβλιας
Δεκτή έκανε η κυβέρνηση την παραίτηση που υπέβαλε ο υφυπουργός Εσωτερικών, Ντίνος Ρόβλιας. Όπως υποστηρίζει, προχώρησε σε αυτή την κίνηση για λόγους αρχής.
Η παραίτηση του κ. Ρόβλια ήρθε μετά την αποκάλυψη εγγράφου που προήρχετο από το πολιτικό του γραφείο και ζητούσε τη μετάθεση αξιωματικών του στρατού και άλλων σωμάτων ασφαλείας.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γ. Πεταλωτής, δήλωσε ότι "υπήρξε πρόβλημα στο πως παρουσιάστηκαν τα συγκεκριμένα στοιχεία και για να μη δημιουργηθεί καμία σκιά για πελατειακές σχέσεις της συγκεκριμένης κυβέρνησης, ο κ. Ρόβλιας υπέβαλε την παραίτηση του στον πρωθυπουργό και έγινε δεκτή".
Τη Δευτέρα ο κ. Ρόβλιας είχε συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου με τον υπουργό Επικρατείας, Χάρη Παμπούκη.
Σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για το θέμα, χθες κατά την ομιλία του πρωθυπουργού στο Ζάππειο, ο παραιτηθείς υφυπουργός έκανε λόγο για χαλκευμένα στοιχεία και σε τίποτα δεν προϊδέαζε για τη σημερινή παραίτηση.
Να σημειωθεί ότι ο κ. Ρόβλιας δεν είχε- μέχρι και την παραίτηση του- αναλάβει καμία αρμοδιότητα στο υπουργείο Εσωτερικών. Αναμένεται επίσημη ανακοίνωση του Ντίνου Ρόβλια.
Πληροφορίες που μετάδωσε το Mega αναφέρουν ότι μετά από αυτή την εξέλιξη, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θ. Πάγκαλος, καταρτίζει κώδικα δεοντολογίας για υπουργούς, υφυπουργούς και λοιπά κυβερνητικά στελέχη.
Nooz.gr
Το μυστικό σχέδιο για το Αιγαίο
Πριν από τις εκλογές του 2004 και επί υπουργίας του κ. Γιώργου Παπανδρέου
στο υπουργείο Εξωτερικών σύμβουλοί του που χειρίζονταν τις ελληνοτουρκικές
διαφορές είχαν καταστρώσει και εισηγηθεί ένα «μυστικό σχέδιο» που αφορούσε στη
διευθέτηση των χωρικών μας υδάτων. Συγκεκριμένα, ήταν ένα σχέδιο που προσέγγιζε
πιθανή συμφωνία με την Τουρκία για το Αιγαίο στη βάση του εξής σκεπτικού:
Αντί η Ελλάδα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως έχει δικαίωμα από το Δίκαιο της Θάλασσας, να προχωρήσει σε κατά περίπτωση επέκταση από τα 6 ν.μ. που είναι σήμερα σε διαφορετικό εύρος κατά τόπους, αναλόγως του γεωγραφικού σημείου, και σε ανάλογη προσαρμογή του εθνικού εναέριου χώρου από τα σημερινά 10 ν.μ. Να οριστούν, δηλαδή, τα θαλάσσια σύνορα στα 7 ή 8 ή 10 ν.μ. σε διαφορετικές περιοχές και σε ορισμένες περιπτώσεις να μείνουν αμετάβλητα στα 6 ν.μ., παράλληλα, δε, να υπάρξει ανάλογη μείωση στο εύρος του εναέριου χώρου, ώστε τα άνω να συμπίπτουν με τα κάτω. Ήταν το επονομαζόμενο και «σχέδιο δαντέλα».
Η επίσημη θέση της Ελλάδας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αρχιπέλαγος είναι ότι ένα μόνο θέμα υπάρχει προς συζήτηση, ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας.
Οι λόγοι που δεν προχώρησε το σχέδιο ήταν αρκετοί. Καταρχάς, οι εκλογές και η αλλαγή κυβέρνησης πρόλαβαν την όποια πρόθεση προώθησής του. Εξάλλου, οι Τούρκοι είχαν και έχουν σε ισχύ από τον Ιούνιο του 1995 την απειλή casus belli (αιτία πολέμου) εναντίον της Ελλάδας, σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών της υδάτων. Είναι δύσκολο να συζητήσεις με μία άλλη χώρα για ένα θέμα και ιδιαίτερα για την άσκηση νόμιμου δικαιώματός σου, όταν σε απειλεί με πόλεμο ακριβώς γι’ αυτό. Επιπροσθέτως, η τουρκική εθνοσυνέλευση δεν είχε αποφασίσει το casus belli σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών θαλάσσιων συνόρων στα 12 ν.μ, αλλά σε περίπτωση επέκτασής τους γενικώς. Οπότε, θεωρητικά, δεν το συζητά καν. Ακόμα όμως κι αν δεχτούμε ότι συνήθως στην πολιτική άλλα λέγονται δημοσίως και άλλα στις διαπραγματεύσεις, η Τουρκία ουδέποτε θα δεχόταν ουσιαστική διεύρυνση του ελληνικού κυριαρχικού θαλάσσιου χώρου. Άρα, η Ελλάδα, με τη σειρά της, λογικά δεν θα δεχόταν μια προσχηματική διαπραγμάτευση για να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε ορισμένες περιοχές στα 7 ή 8 μίλια, ίσα ίσα για πει ότι τα «επέκτεινε», ενώ στην ουσία θα επρόκειτο για υποχώρηση στην τουρκική απειλή.
Η Τουρκία έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο.
Σήμερα που ο Γιώργος Παπανδρέου είναι πρωθυπουργός της χώρας και υπουργός Εξωτερικών οι ίδιοι σύμβουλοι που του είχαν εισηγηθεί το προαναφερθέν σχέδιο επιμένουν πως ίσως είναι το κατάλληλο timing για την επαναφορά τους. Τα πράγματα, βεβαίως, δεν είναι απλά, για τους λόγους που προαναφέραμε και όχι μόνο. Η επίσημη θέση της Ελλάδας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο είναι ότι ένα μόνο θέμα υπάρχει προς συζήτηση, ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας, για το οποίο προτείνεται παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Το κρίσιμο ερώτημα είναι το εξής: Με τι εύρος εθνικών χωρικών υδάτων η Ελλάδα προτίθεται να προσφύγει στη Χάγη, αν υποθέσουμε ότι η Τουρκία τελικά αποδέχεται την πρόταση; Άλλη θα είναι η υφαλοκρηπίδα με τα σημερινό εύρος των 6 ν.μ. άλλη με τα 12 ν.μ. Εδώ υπεισέρχεται το εν λόγω σχέδιο, με βάση το οποίο υποτίθεται ότι θα υπήρχε συμφωνία πριν από ενδεχόμενη παραπομπή στη Χάγη.
Κατακερματισμένα ελληνικά χωρικά ύδατα
Ας δούμε όμως πώς ακριβώς είναι τα
ελληνικά χωρικά ύδατα στο Αιγαίο, σήμερα, με τα 6 ν.μ., και πώς θα είναι αν τα
επεκτείνουμε στα 12 ν.μ. Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι τα ελληνικά σύνορα
στο Αρχιπέλαγος είναι μία κάθετη τεθλασμένη γραμμή που ξεκινά από τα παράλια
του Έβρου και κατεβαίνει ακολουθώντας τη γεωγραφική θέση των νησιών του
Ανατολικού Αιγαίου, τα οποία χωρίζει από τα μικρασιατικά παράλια και πως
οτιδήποτε υπάρχει δυτικά αυτής της νοητής γραμμής είναι ελληνική επικράτεια.
Δεν είναι έτσι. Αυτή η γραμμή υφίσταται και όντως χωρίζει τα ελληνικά νησιά του
Ανατολικού Αιγαίου από τις τουρκικές ακτές, αλλά τα ύδατα που βρίσκονται δυτικά
της γραμμής δεν είναι όλα ελληνικός εθνικός χώρος. Ελληνικά χωρικά ύδατα είναι
ένας δακτύλιος ακτίνας 6 ν.μ. γύρω από την ακτογραμμή κάθε νησιού (βλ. χάρτη 1,
σημείωση * & **). Τα υπόλοιπα είναι διεθνή ύδατα. Όπως πολύ εύκολα μπορεί
να διαπιστώσει κάποιος, η ελληνική επικράτεια στο Αιγαίο είναι
κατακερματισμένη, δεν έχει συνέχεια. Στην περίπτωση που τα χωρικά ύδατα
επεκταθούν στα 12 ν.μ. (βλ. χάρτη 2, σημείωση * &**) είναι προφανές ότι η
ελληνική επικράτεια στο Αιγαίο αποκτά συνοχή και γεωγραφική συνέχεια, με τα
διεθνή ύδατα να εντοπίζονται πλέον στο κέντρο του Βόρειου Αιγαίου και στο
Νότιο, μεταξύ Πελοποννήσου και Κρήτης. Στην πρώτη περίπτωση (6 ν.μ.), τα
ελληνικά χωρικά ύδατα αναλογούν στο 43,5% του Αιγαίου, τα τουρκικά στο 7,5% και
τα διεθνή στο 49%. Στην δεύτερη (12 ν.μ. και για την Τουρκία), η αναλογία,
αντίστοιχα, γίνεται 71,5%, 8,8% και 19,7%.
Η τουρκική σκοπιμότητα
Η Τουρκία, η οποία έχει επεκτείνει τα
χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο,
επιχειρηματολογεί ότι το Αιγαίο είναι «ειδική περίπτωση» στην οποία δεν μπορεί
να εφαρμοστεί το παραπάνω δικαίωμα. Μεταξύ άλλων, υποστηρίζει ότι αν τα
ελληνικά χωρικά ύδατα επεκταθούν στα 12 ν.μ., θα εμποδίζεται η διεθνής
ναυσιπλοΐα και ακόμη περισσότερο η τουρκική. «Πρόκειται για άκυρο επιχείρημα.
Υπάρχει η λεγόμενη ασφαλής διάβαση (transit passage) ενός πλοίου μέσα από τα χωρικά ύδατα
μιας χώρας. Οι όροι που πρέπει να ικανοποιούνται είναι, πρώτον, η σταθερή του
πορεία και, δεύτερον, να μην προβαίνει σε ελιγμούς. Εάν ικανοποιούνται αυτοί οι
όροι, τότε μπορεί οποιοδήποτε πλοίο να διαπερνά άνετα και τα ελληνικά χωρικά
ύδατα. Η διεθνής ναυσιπλοΐα δεν εμποδίζεται καθόλου. Για παράδειγμα, όλα τα
πλοία είναι απαραίτητο να περάσουν από τα χωρικά ύδατα της Δανίας, της Σουηδίας
και της Γερμανίας προκειμένου να καταλήξουν στη Βόρεια Θάλασσα. Ουδείς
διανοήθηκε να θέσει ποτέ παρόμοιο θέμα εκεί, και η ευρωπαϊκή και διεθνής
ναυσιπλοΐα διεξάγεται παραδοσιακά χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Η ασφαλής
διάβαση εντάσσεται και αυτή στις διατάξεις του Δικαίου της Θάλασσας (άρθρα
37-44) ακριβώς γι’ αυτό το λόγο. Και μάλιστα δεν περιλαμβάνει μόνο εμπορικά
πλοία, αλλά και στρατιωτικά, καθώς και υποβρύχια που έχουν αναδυθεί στην
επιφάνεια της θάλασσας. Καμία άδεια δεν απαιτείται από το παράκτιο κράτος για
τέτοια διέλευση».***
Πέραν τούτου, θα μπορούσαν να προβλεφθούν διάδρομοι διεθνών υδάτων (βλ. χάρτη 3, σημείωση **), ώστε να ακυρωθεί και με αυτό τον τρόπο το τουρκικό επιχείρημα. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η Τουρκία προσχηματικά μόνον επικαλείται τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Η πραγματική ανησυχία της είναι ότι τυχόν επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. θα θέσει τέλος στις διεκδικήσεις της επί ελληνικών νησιών και βραχονησίδων και στη θεωρία των «γκρίζων ζωνών». Εξάλλου, δεν είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό πώς «κλειδώνουν» τα κομμάτια του τουρκικού σχεδιασμού: Αφενός αμφισβητεί στην Ελλάδα την άσκηση νόμιμου δικαιώματος που απορρέει από διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, και μάλιστα με απειλή πολέμου, αφετέρου εγείρει ευθέως διεκδικήσεις επί ελληνικού εδάφους, εσχάτως δε ακόμα και επί κατοικημένων νησιών.
Είναι σαφές ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα δεν είναι πρωτίστως νομικό, αλλά κυρίως ασφαλείας και συσχετισμού δυνάμεων. Η Τουρκία δεν επικαλείται μόνο νομικά επιχειρήματα, επισείει την απειλή πολέμου και αμφισβητεί εμπράκτως τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και το Διεθνές Δίκαιο, προβαίνοντας καθημερινά σε παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο με οπλισμένα μαχητικά, προκαλώντας απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και συντηρώντας μια διαρκή οικονομική αιμορραγία στην ελληνική οικονομία. Οποιαδήποτε απόπειρα διαπραγμάτευσης με βάση το «σχέδιο δαντέλα» θα συνιστούσε υποχώρηση στην ένοπλη τουρκική απειλή, δικαίωση αυτής της πρακτικής, απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων, άμα δε και εθνικών οικονομικών πόρων (εκμετάλλευση υφαλοκρηπίδας), και το μόνο που θα επιτύγχανε θα ήταν να ανοίξει την όρεξη της Άγκυρας για το επόμενο κεφάλαιο διεκδικήσεων.
Η άποψη ότι η ειρήνη μπορεί να διασφαλιστεί με διαρκείς υποχωρήσεις στον επιτιθέμενο είναι λανθασμένη. Επιφέρει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Η ιστορία και οι διεθνείς σχέσεις βρίθουν παραδειγμάτων.
* http://www.ellinikos-stratos.com/arthra/xwrikaydata.asp
** THE STATUS OF THE AEGEAN SEA ACCORDING TO THE INTERNATIONAL LAW, ANGELOS M. SYRIGOS, List of Maps p. 521-543, (SAKOULAS/BRUYLANT)
*** http://www.antibaro.gr/diplomacy/stalidhs_xagh2.php
Του Λάμπρου Καλαρρύτη
Αντί η Ελλάδα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως έχει δικαίωμα από το Δίκαιο της Θάλασσας, να προχωρήσει σε κατά περίπτωση επέκταση από τα 6 ν.μ. που είναι σήμερα σε διαφορετικό εύρος κατά τόπους, αναλόγως του γεωγραφικού σημείου, και σε ανάλογη προσαρμογή του εθνικού εναέριου χώρου από τα σημερινά 10 ν.μ. Να οριστούν, δηλαδή, τα θαλάσσια σύνορα στα 7 ή 8 ή 10 ν.μ. σε διαφορετικές περιοχές και σε ορισμένες περιπτώσεις να μείνουν αμετάβλητα στα 6 ν.μ., παράλληλα, δε, να υπάρξει ανάλογη μείωση στο εύρος του εναέριου χώρου, ώστε τα άνω να συμπίπτουν με τα κάτω. Ήταν το επονομαζόμενο και «σχέδιο δαντέλα».
Η επίσημη θέση της Ελλάδας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αρχιπέλαγος είναι ότι ένα μόνο θέμα υπάρχει προς συζήτηση, ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας.
Οι λόγοι που δεν προχώρησε το σχέδιο ήταν αρκετοί. Καταρχάς, οι εκλογές και η αλλαγή κυβέρνησης πρόλαβαν την όποια πρόθεση προώθησής του. Εξάλλου, οι Τούρκοι είχαν και έχουν σε ισχύ από τον Ιούνιο του 1995 την απειλή casus belli (αιτία πολέμου) εναντίον της Ελλάδας, σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών της υδάτων. Είναι δύσκολο να συζητήσεις με μία άλλη χώρα για ένα θέμα και ιδιαίτερα για την άσκηση νόμιμου δικαιώματός σου, όταν σε απειλεί με πόλεμο ακριβώς γι’ αυτό. Επιπροσθέτως, η τουρκική εθνοσυνέλευση δεν είχε αποφασίσει το casus belli σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών θαλάσσιων συνόρων στα 12 ν.μ, αλλά σε περίπτωση επέκτασής τους γενικώς. Οπότε, θεωρητικά, δεν το συζητά καν. Ακόμα όμως κι αν δεχτούμε ότι συνήθως στην πολιτική άλλα λέγονται δημοσίως και άλλα στις διαπραγματεύσεις, η Τουρκία ουδέποτε θα δεχόταν ουσιαστική διεύρυνση του ελληνικού κυριαρχικού θαλάσσιου χώρου. Άρα, η Ελλάδα, με τη σειρά της, λογικά δεν θα δεχόταν μια προσχηματική διαπραγμάτευση για να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε ορισμένες περιοχές στα 7 ή 8 μίλια, ίσα ίσα για πει ότι τα «επέκτεινε», ενώ στην ουσία θα επρόκειτο για υποχώρηση στην τουρκική απειλή.
Η Τουρκία έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο.
Σήμερα που ο Γιώργος Παπανδρέου είναι πρωθυπουργός της χώρας και υπουργός Εξωτερικών οι ίδιοι σύμβουλοι που του είχαν εισηγηθεί το προαναφερθέν σχέδιο επιμένουν πως ίσως είναι το κατάλληλο timing για την επαναφορά τους. Τα πράγματα, βεβαίως, δεν είναι απλά, για τους λόγους που προαναφέραμε και όχι μόνο. Η επίσημη θέση της Ελλάδας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο είναι ότι ένα μόνο θέμα υπάρχει προς συζήτηση, ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας, για το οποίο προτείνεται παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Το κρίσιμο ερώτημα είναι το εξής: Με τι εύρος εθνικών χωρικών υδάτων η Ελλάδα προτίθεται να προσφύγει στη Χάγη, αν υποθέσουμε ότι η Τουρκία τελικά αποδέχεται την πρόταση; Άλλη θα είναι η υφαλοκρηπίδα με τα σημερινό εύρος των 6 ν.μ. άλλη με τα 12 ν.μ. Εδώ υπεισέρχεται το εν λόγω σχέδιο, με βάση το οποίο υποτίθεται ότι θα υπήρχε συμφωνία πριν από ενδεχόμενη παραπομπή στη Χάγη.
Κατακερματισμένα ελληνικά χωρικά ύδατα
Ας δούμε όμως πώς ακριβώς είναι τα
ελληνικά χωρικά ύδατα στο Αιγαίο, σήμερα, με τα 6 ν.μ., και πώς θα είναι αν τα
επεκτείνουμε στα 12 ν.μ. Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι τα ελληνικά σύνορα
στο Αρχιπέλαγος είναι μία κάθετη τεθλασμένη γραμμή που ξεκινά από τα παράλια
του Έβρου και κατεβαίνει ακολουθώντας τη γεωγραφική θέση των νησιών του
Ανατολικού Αιγαίου, τα οποία χωρίζει από τα μικρασιατικά παράλια και πως
οτιδήποτε υπάρχει δυτικά αυτής της νοητής γραμμής είναι ελληνική επικράτεια.
Δεν είναι έτσι. Αυτή η γραμμή υφίσταται και όντως χωρίζει τα ελληνικά νησιά του
Ανατολικού Αιγαίου από τις τουρκικές ακτές, αλλά τα ύδατα που βρίσκονται δυτικά
της γραμμής δεν είναι όλα ελληνικός εθνικός χώρος. Ελληνικά χωρικά ύδατα είναι
ένας δακτύλιος ακτίνας 6 ν.μ. γύρω από την ακτογραμμή κάθε νησιού (βλ. χάρτη 1,
σημείωση * & **). Τα υπόλοιπα είναι διεθνή ύδατα. Όπως πολύ εύκολα μπορεί
να διαπιστώσει κάποιος, η ελληνική επικράτεια στο Αιγαίο είναι
κατακερματισμένη, δεν έχει συνέχεια. Στην περίπτωση που τα χωρικά ύδατα
επεκταθούν στα 12 ν.μ. (βλ. χάρτη 2, σημείωση * &**) είναι προφανές ότι η
ελληνική επικράτεια στο Αιγαίο αποκτά συνοχή και γεωγραφική συνέχεια, με τα
διεθνή ύδατα να εντοπίζονται πλέον στο κέντρο του Βόρειου Αιγαίου και στο
Νότιο, μεταξύ Πελοποννήσου και Κρήτης. Στην πρώτη περίπτωση (6 ν.μ.), τα
ελληνικά χωρικά ύδατα αναλογούν στο 43,5% του Αιγαίου, τα τουρκικά στο 7,5% και
τα διεθνή στο 49%. Στην δεύτερη (12 ν.μ. και για την Τουρκία), η αναλογία,
αντίστοιχα, γίνεται 71,5%, 8,8% και 19,7%.Η τουρκική σκοπιμότητα
Η Τουρκία, η οποία έχει επεκτείνει τα
χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο,
επιχειρηματολογεί ότι το Αιγαίο είναι «ειδική περίπτωση» στην οποία δεν μπορεί
να εφαρμοστεί το παραπάνω δικαίωμα. Μεταξύ άλλων, υποστηρίζει ότι αν τα
ελληνικά χωρικά ύδατα επεκταθούν στα 12 ν.μ., θα εμποδίζεται η διεθνής
ναυσιπλοΐα και ακόμη περισσότερο η τουρκική. «Πρόκειται για άκυρο επιχείρημα.
Υπάρχει η λεγόμενη ασφαλής διάβαση (transit passage) ενός πλοίου μέσα από τα χωρικά ύδατα
μιας χώρας. Οι όροι που πρέπει να ικανοποιούνται είναι, πρώτον, η σταθερή του
πορεία και, δεύτερον, να μην προβαίνει σε ελιγμούς. Εάν ικανοποιούνται αυτοί οι
όροι, τότε μπορεί οποιοδήποτε πλοίο να διαπερνά άνετα και τα ελληνικά χωρικά
ύδατα. Η διεθνής ναυσιπλοΐα δεν εμποδίζεται καθόλου. Για παράδειγμα, όλα τα
πλοία είναι απαραίτητο να περάσουν από τα χωρικά ύδατα της Δανίας, της Σουηδίας
και της Γερμανίας προκειμένου να καταλήξουν στη Βόρεια Θάλασσα. Ουδείς
διανοήθηκε να θέσει ποτέ παρόμοιο θέμα εκεί, και η ευρωπαϊκή και διεθνής
ναυσιπλοΐα διεξάγεται παραδοσιακά χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Η ασφαλής
διάβαση εντάσσεται και αυτή στις διατάξεις του Δικαίου της Θάλασσας (άρθρα
37-44) ακριβώς γι’ αυτό το λόγο. Και μάλιστα δεν περιλαμβάνει μόνο εμπορικά
πλοία, αλλά και στρατιωτικά, καθώς και υποβρύχια που έχουν αναδυθεί στην
επιφάνεια της θάλασσας. Καμία άδεια δεν απαιτείται από το παράκτιο κράτος για
τέτοια διέλευση».***Πέραν τούτου, θα μπορούσαν να προβλεφθούν διάδρομοι διεθνών υδάτων (βλ. χάρτη 3, σημείωση **), ώστε να ακυρωθεί και με αυτό τον τρόπο το τουρκικό επιχείρημα. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η Τουρκία προσχηματικά μόνον επικαλείται τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Η πραγματική ανησυχία της είναι ότι τυχόν επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. θα θέσει τέλος στις διεκδικήσεις της επί ελληνικών νησιών και βραχονησίδων και στη θεωρία των «γκρίζων ζωνών». Εξάλλου, δεν είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό πώς «κλειδώνουν» τα κομμάτια του τουρκικού σχεδιασμού: Αφενός αμφισβητεί στην Ελλάδα την άσκηση νόμιμου δικαιώματος που απορρέει από διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, και μάλιστα με απειλή πολέμου, αφετέρου εγείρει ευθέως διεκδικήσεις επί ελληνικού εδάφους, εσχάτως δε ακόμα και επί κατοικημένων νησιών.
Είναι σαφές ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα δεν είναι πρωτίστως νομικό, αλλά κυρίως ασφαλείας και συσχετισμού δυνάμεων. Η Τουρκία δεν επικαλείται μόνο νομικά επιχειρήματα, επισείει την απειλή πολέμου και αμφισβητεί εμπράκτως τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και το Διεθνές Δίκαιο, προβαίνοντας καθημερινά σε παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο με οπλισμένα μαχητικά, προκαλώντας απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και συντηρώντας μια διαρκή οικονομική αιμορραγία στην ελληνική οικονομία. Οποιαδήποτε απόπειρα διαπραγμάτευσης με βάση το «σχέδιο δαντέλα» θα συνιστούσε υποχώρηση στην ένοπλη τουρκική απειλή, δικαίωση αυτής της πρακτικής, απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων, άμα δε και εθνικών οικονομικών πόρων (εκμετάλλευση υφαλοκρηπίδας), και το μόνο που θα επιτύγχανε θα ήταν να ανοίξει την όρεξη της Άγκυρας για το επόμενο κεφάλαιο διεκδικήσεων.
Η άποψη ότι η ειρήνη μπορεί να διασφαλιστεί με διαρκείς υποχωρήσεις στον επιτιθέμενο είναι λανθασμένη. Επιφέρει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Η ιστορία και οι διεθνείς σχέσεις βρίθουν παραδειγμάτων.
* http://www.ellinikos-stratos.com/arthra/xwrikaydata.asp
** THE STATUS OF THE AEGEAN SEA ACCORDING TO THE INTERNATIONAL LAW, ANGELOS M. SYRIGOS, List of Maps p. 521-543, (SAKOULAS/BRUYLANT)
*** http://www.antibaro.gr/diplomacy/stalidhs_xagh2.php
Του Λάμπρου Καλαρρύτη
Οι «ωρολογιακές βόμβες» των Βαλκανίων
Ένα καινούριο σύνθημα για τα Βαλκάνια κυκλοφορεί εσχάτως στην ΕΕ: ένταξη
των υπόλοιπων χωρών στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έως την 1η Αυγούστου 2014. Από
διαφημιστικής πλευράς, είναι ένα εύστοχο μήνυμα, καθώς τότε συμπληρώνονται
ακριβώς εκατό χρόνια από το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, με τη
δολοφονία του αρχιδούκα της Αυστρίας Φερδινάνδου στο Σαράγιεβο της Βοσνίας.Από πολιτική σκοπιά όμως, αυτό το σλόγκαν δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Με την υποκριτική αισιοδοξία του συγκαλύπτει τις πολλαπλές, επικίνδυνες κρίσεις που υποβόσκουν στις περισσότερες από τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες και τις καθιστούν αντικειμενικά ακατάλληλες να αποτελέσουν μέλη της ΕΕ πριν λυθούν τα προβλήματα που συνδέονται με αυτές.
Με εξαίρεση την Κροατία, η οποία ούτως ή άλλως θα ενταχθεί στους «27» το πολύ σε μία διετία, και το μικροσκοπικό Μαυροβούνιο, το οποίο δεν θα αντιμετωπίσει προβλήματα, όλες οι υπόλοιπες περιπτώσεις βαλκανικών χωρών είναι πολύ προβληματικές.
Τρία κράτη που… δεν θα υπάρχουν!
Το κορυφαίο ζήτημα είναι ότι πρώτα απ’ όλα στα Βαλκάνια υπάρχουν αυτή τη στιγμή τρία κράτη εμφανώς μεταβατικού χαρακτήρα, τα οποία είναι εξαιρετικά απίθανο να συνεχίσουν μακροπρόθεσμα να υφίστανται ως αυτοτελείς κρατικές οντότητες. Πρόκειται για τη Βοσνία, την ΠΓΔΜ και το Κόσοβο.
Και στις τρεις περιπτώσεις, η ΕΕ και οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν ασφυκτικές πολιτικές πιέσεις για να υποχρεώσουν σε αναγκαστική συμβίωση λαούς που αρνούνται να συμβιώσουν. Στις περιπτώσεις, μάλιστα, της Βοσνίας και του Κοσόβου χρησιμοποιήθηκε η στρατιωτική βία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ για να επιβληθεί επί των Σέρβων ο σχηματισμός των δύο κρατών.
Οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ δεν έχουν άλλο εθνικό στόχο από την τελική απόσπαση των εδαφών τους και την ένωσή τους με την Αλβανία και το Κόσοβο, στο πλαίσιο μιας ενιαίας εθνικής εστίας, ενός ενιαίου κράτους για ολόκληρο το αλβανικό έθνος.
«Η κατάσταση στην περιοχή φαίνεται εξωτερικά ήρεμη, κάτω όμως από την επιφάνεια υπάρχει αναταραχή», σημειώνει σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ολοσέλιδη ανάλυσή του ο απεσταλμένος στα Βαλκάνια της εβδομαδιαίας γερμανικής σοσιαλδημοκρατικής εφημερίδας Die Zeit. «Σε προέδρους και πρωθυπουργούς, σε πολιτικούς και φοιτητές, σε πολίτες και στρατιωτικούς των διεθνών δυνάμεων, σε όλους, παρατηρούσε κανείς την ανησυχία ότι η πρώην Γιουγκοσλαβία δεν έχει ακόμη βρει την τελική μορφή της», τόνιζε.
«Ο πόλεμος δεν τελείωσε ακόμη, απλώς δεν πέφτουν πια πυροβολισμοί», του είπε χαρακτηριστικά ο Ντάβορ Βούλετιτς, σύμβουλος επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής του προέδρου των Μουσουλμάνων της Βοσνίας Χάρις Σίλαντζιτς.
«Πρόκειται για ατελή κράτη», κατέληγε στο συμπέρασμα ο Γερμανός δημοσιογράφος, υπογραμμίζοντας ότι «τα Βαλκάνια προσφέρουν σήμερα ελάχιστες αφορμές για αισιοδοξία, καθώς το καθένα από αυτά τα ατελή κράτη είναι μια ωρολογιακή βόμβα»!
Μίσος Σλάβων – Αλβανών στην ΠΓΔΜ
Η δικαιολογημένη εστίαση της προσοχής των Ελλήνων στην επίλυση του προβλήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ έχει οδηγήσει σε μια αδικαιολόγητη παραμέληση παρακολούθησης του θεμελιώδους προβλήματος αυτής της χώρας – της απροθυμίας της μεγάλης αλβανικής μειονότητας, που υπερβαίνει το ένα τέταρτο του πληθυσμού της χώρας, να συνεχίσει να ζει υπό την πολιτική, οικονομική και κοινωνική κυριαρχία της σλαβικής πλειοψηφίας. Η οξύτητα της αντιπαράθεσης Σλάβων – Αλβανών είναι πολύ σοβαρότερη από όσο φανταζόμαστε.
«Οι Αλβανοί ουδέποτε αναγνώρισαν πλήρη νομιμότητα στο μακεδονικό κράτος», γράφει η γαλλική Monde diplomatique και συνεχίζει την πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυσή της: «Οι Αλβανοί [της ΠΓΔΜ] δεν βρίσκουν καμιά έλξη σε ένα μικρό απομονωμένο κράτος, το οποίο αρέσκεται να εξυμνεί το μεγαλείο των κατά φαντασίαν αρχαίων προγόνων του. Προδιατεθειμένοι καθώς είναι να αμφισβητούν τη νομιμότητα αυτού του κράτους, θα μπορούσαν και αυτοί επίσης να υποχωρήσουν εκ νέου στις σειρήνες του εθνικισμού, πόσω μάλλον που η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου ξαναρχίζει τη συζήτηση για μια τελική αλβανική εθνική ενοποίηση», υπογραμμίζει η σοβαρή γαλλική εφημερίδα.
Έχει απόλυτο δίκιο. Οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ δεν έχουν άλλο εθνικό στόχο από την τελική απόσπαση των εδαφών τους και την ένωσή τους με την Αλβανία και το Κόσοβο, στο πλαίσιο μιας ενιαίας εθνικής εστίας, ενός ενιαίου κράτους για ολόκληρο το αλβανικό έθνος.
Η ομολογία των πρωταγωνιστών
Την αδυναμία μακροπρόθεσμης συμβίωσης Σλάβων και Αλβανών κατοίκων της ΠΓΔΜ δεν τη διαπιστώνουν όμως μόνο οι ξένοι οξυδερκείς αναλυτές. Την ομολογούν ευθέως και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές.
«Η πολιτική τύφλωση αυτών που μας κυβερνούν και η ανικανότητά τους να αντλήσουν μαθήματα από το παρελθόν διευρύνουν καθημερινά το χάσμα που χωρίζει τις δύο κύριες κοινότητες της χώρας», υποστηρίζει ευθέως το σλαβικό εβδομαδιαίο περιοδικό Globus των Σκοπίων, το οποίο πρόσκειται στη σοσιαλδημοκρατική αντιπολίτευση.
Καταγγέλλει το κόμμα του πρωθυπουργού Γκρούεφσκι ότι «είναι αποτελματωμένο στην εξύμνηση του έθνους του και στην εφεύρεση ενός αρχαίου παρελθόντος», και καταλήγει στο σοβαρότατο συμπέρασμα: «Αυτή η πολιτική, η οποία είναι αντίθετη προς την αρχή της ανεκτικότητας και της ειρηνικής συμβίωσης, οδηγεί ευθέως σε μια ομοσπονδιοποίηση της χώρας και μάλιστα στη διάσπασή της»!
Με ακόμη πιο έντονο τρόπο εκφράζουν ανάλογα αισθήματα οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ, όπως φαίνεται και σε ένα βαρυσήμαντο άρθρο της εφημερίδας Express του Κοσόβου.
«Υπέκυψε δυστυχώς στη δοκιμασία της πραγματικότητας η εμπειρία ενός ενιαίου μακεδονικού κράτους, το οποίο υποστήριξε με ενθουσιασμό η διεθνής κοινότητα», τονίζει η αλβανική εφημερίδα χωρίς περιστροφές και συνεχίζει: «Οι Αλβανοί περιχαρακώνονται όλο και περισσότερο στη ζώνη τους, στα δυτικά της Μακεδονίας. Όσο πιο πολύ αυτοδιαχειρίζονται τα εδάφη τους, τόσο πιο πολύ γίνονται μια εθνικά ομοιογενής οντότητα και τόσο περισσότερο απομακρύνονται οι Μακεδόνες προς τα ανατολικά της χώρας. Αυτές οι δύο κοινότητες δεν έχουν πλέον τα ίδια συμφέροντα… Θα καταλήξουμε με μία Δημοκρατία της Μακεδονίας θεωρητικά, αλλά στην πράξη με δύο διαφορετικές χώρες».
Δεν παραλείπει και η Express να στιγματίσει «το κόμπλεξ που ωθεί τους Μακεδόνες που βρίσκονται σε αναζήτηση εθνικής ταυτότητας να γίνονται εχθροί με την Ελλάδα, με τη Βουλγαρία και τελευταία με την Αλβανία».
Τι νόημα έχει, λοιπόν, η ένταξη στην ΕΕ μιας τέτοιας χώρας, όταν ακόμη και οι ίδιοι της οι κάτοικοι, Σλάβοι και Αλβανοί, βλέπουν χωριστό το μέλλον τους; Είναι προφανές ότι πρώτα πρέπει να κριθεί το ζήτημα της κρατικής υπόστασης της μεταβατικής ΠΓΔΜ, να δοθεί λύση στο θέμα της αλβανικής εθνικής ολοκλήρωσης που συμπεριλαμβάνει το μέλλον τόσο του Κοσόβου όσο και της ΠΓΔΜ, φυσικά και της Αλβανίας, και έπειτα να ενταχθούν αυτές οι τρεις χώρες στην ΕΕ σε συνάρτηση και με τη Σερβία, στην οποία οι Βρυξέλλες υπόσχονται ένταξη στην ΕΕ με βαρύτατο αντάλλαγμα την αποδοχή του ακρωτηριασμού του σερβικού κράτους με την απόσπαση του Κοσόβου.
«Η Βοσνία είναι μη βιώσιμη»
Πολιτικό παραλογισμό συνιστά και η συζήτηση για ένταξη της Βοσνίας στην ΕΕ. Πρόκειται για ένα κρατικό μόρφωμα – τερατούργημα που επέβαλαν οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι πριν από 15 χρόνια με τη Συνθήκη του Ντέιτον, το οποίο είναι αδύνατον να λειτουργήσει ως ενιαίο κράτος και όμως ΗΠΑ – ΕΕ επιμένουν πεισματικά και εκβιαστικά να μην επιτρέπουν τη φυσιολογική διάσπασή του.
Αντιθέτως, τώρα που στο Βελιγράδι υπάρχει πολιτική ηγεσία υποτελής στη Δύση, οι Ευρωπαίοι καταβάλλουν λυσσώδεις προσπάθειες να καταλύσουν ακόμη και την αυτονομία των δύο εθνικών κρατικών «οντοτήτων» που προβλέπει το Ντέιτον, τη σερβοβοσνιακή δημοκρατία από τη μια μεριά και την κροατομουσουλμανική ομοσπονδία από την άλλη. Επιδιώκουν να επιβάλουν ένα κράτος με ισχυρή κεντρική κυβέρνηση.
Με δεδομένο ότι οι Σερβοβόσνιοι, μετά τη φυγή εκατοντάδων χιλιάδων ομοεθνών τους προς τη Σερβία, έχουν απομείνει το 38% του πληθυσμού της Βοσνίας, αν αποδεχτούν την κατάλυση του κρατιδίου τους, θα υποδουλωθούν στην κρατομουσουλμανική πλειοψηφία. Λογικό είναι να ανθίστανται στον εξανδραποδισμό τους που επιδιώκουν ΗΠΑ και ΕΕ μέσω της επιβολής ενιαίου κράτους, με δόλωμα την ένταξη της Βοσνίας στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, οι Σερβοβόσνιοι αντιστάθηκαν στις διαπραγματεύσεις που συγκάλεσαν ΗΠΑ και ΕΕ τον περασμένο μήνα.
«Η Βοσνία είναι μια χώρα που δεν μπορεί να επιβιώσει», δήλωσε ο κάθε άλλο παρά σκληροτράχηλος Σερβοβόσνιος πρωθυπουργός Μίλοραντ Ντόντικ. «Εμείς παλεύουμε για να μην γίνει κάποια μέρα η Βοσνία-Ερζεγοβίνη μουσουλμανικό κράτος», πρόσθεσε.
«Γιατί να μην πούμε τα πράγματα με το όνομά τους; Οι διαπραγματεύσεις του Μπούτμιρ, θεωρούμενες ως η τελευταία ευκαιρία επιβίωσης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, απέτυχαν», έγραψε η εφημερίδα του Σεράγεβο Oslobodjenje.
Πολύ πιο υπαρξιακά προβλήματα έχουν αυτές οι βαλκανικές χώρες από τις συζητήσεις για «επετειακή» ένταξη στην ΕΕ στα εκατοντάχρονα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
του Γιώργου Δελαστίκ
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΕΙΛΕΙ ΜΕ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ!
ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ
ΠΡΟΚΛΗΣΗΤο τουρκικό κράτος αμφισβητεί το κληροδότημα Ελλήνων της Πόλης και με «φιρμάνι» διεκδικεί ενοίκιο 400.000 ευρώ
Των Χρήστου Μπόκα, Νάντιας Μιχαλοπούλου
Η Τουρκία απειλεί με κατάσχεση το Γενικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη! Την ώρα που ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου επιχειρεί να επαναφέρει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στο πνεύμα της περιόδου 1999- 2004 για συνεργασία προς αμοιβαίο όφελος, η Τουρκία συνεχίζει την προκλητική της δράση. Αυτή τη φορά μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων (ΓΔΒ), η οποία ελέγχεται πλήρως από το επίσημο τουρκικό κράτος, έστειλε εξώδικο στον Έλληνα πρόξενο Βασίλη Μπορνόβα ζητώντας 400.000 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι δήθεν το 50% του κτιρίου όπου στεγάζεται το προξενείο ανήκει στο τουρκικό Δημόσιο
Πρόκειται για την πάγια τακτική που ακολουθεί η Τουρκία τα τελευταία χρόνια προκειμένου να δημεύει τις περιουσίες της ελληνικής μειονότητας της Πόλης, μόνο που σε αυτή τη περίπτωση δεν αμφισβητεί μόνο το κληροδότημα μιας οικογένειας Ρωμιών, αλλά ελληνικό έδαφος, όπως είναι κάθε χώρος στον οποίο εδρεύει διπλωματική υπηρεσία της χώρας μας στο εξωτερικό. Το «φιρμάνι» με το οποίο η Τουρκία ζητεί 400.000 ευρώ από το προξενείο μας στην Κωνσταντινούπολη επιχείρησαν να το επιδώσουν τον περασμένο μήνα. Πρόκειται για εξώδικο της ΓΔΒ, η οποία υποστηρίζει ότι το 50% του κτηρίου της ανήκει, γι αυτό και ζητά το χρηματικό ποσό ως ενοίκιο για την έως τώρα χρήση του.
Το
συγκεκριμένο ποσοστό ανήκε στη Σμαράγδα Σινιόσογλου, Ρωμιά της Πόλης, το οποίο όμως κανείς εκ
των νόμιμων συγγενών της έως σήμερα δεν έχει διεκδικήσει. Με τον τρόπο αυτό και
εντελώς αυθαίρετα η ΓΔΒ αποφάσισε ότι της
ανήκει.Το εντυπωσιακό μάλιστα είναι πως η παράλογη αξίωση του τουρκικού κράτους στηρίζεται στην πρακτική αυθαίρετης δήμευσης ελληνικών ακινήτων, η οποία έχει κριθεί παράνομη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Σαν να μην έφτανε αυτό, η Τουρκία διεκδικεί μίσθωμα ακινήτου το οποίο θεωρείται ελληνικό έδαφος, ενώ την ίδια ώρα αναρωτιούνται τι θα γίνει αν η γείτων αποφασίσει να σκληρύνει τη στάση της και με την πρόφαση της μη καταβολής των οφειλομένων απαιτήσει την έξωση της προξενικής αρχής ή στείλει συνεργείο για κατάσχεση αντικειμένων!
Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες,
την επίδοση ανέλαβε, ως είθισται, κάποιος δικαστικός κλητήρας, ο οποίος την καρφίτσωσε στην εξώπορτα του προξενείου.
Μάλιστα, δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία επιχειρεί να αμφισβητήσει ευθέως
την κυριότητα του κτιρίου στο οποίο στεγάζεται το ελληνικό προξενείο. Στο
παρελθόν έχουν επιχειρήσει δικαστικοί κλητήρες να επιδώσουν παρόμοια εξώδικα
δίχως επιτυχία. Άλλωστε η πάγια τακτική της
προξενικής μας αρχής είναι να τα αγνοεί, καθώς ως επίσημο
συνομιλητή αναγνωρίζει μόνο το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας και όχι φυσικά
το ΓΔΒ.‘Έτσι, λοιπόν, και το συγκεκριμένο εξώδικο με το οποίο ζητούν 400.000 ευρώ τους επιστράφηκε ως «απαράδεκτο».
Η πολιτική εξόντωση των Ελλήνων της Πόλης
Η ενέργεια της Τουρκίας να αμφισβητήσει
την κυριότητα του κτιρίου όπου στεγάζεται το Γενικό Προξενείο
της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη μπορεί να έχει διπλωματικές προεκτάσεις, εντάσσεται όμως
στην πάγια τακτική της με την οποία τις τελευταίες δεκαετίες
έχει δημεύσει χιλιάδες ακίνητα Ελλήνων της Πόλης.
Ο κ. Δημήτρης Γκελντής, ο δικηγόρος που άνοιξε τον δρόμο για τις διεκδικήσεις ελληνικών περιουσιών στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρει:
Ο κ. Δημήτρης Γκελντής, ο δικηγόρος που άνοιξε τον δρόμο για τις διεκδικήσεις ελληνικών περιουσιών στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρει:
«Περίπου 11.900 τίτλοι
ιδιοκτησίας ακινήτων που έχουν δημευτεί από το τουρκικό
κράτος ανήκουν σε Έλληνες (με
τουρκική ή ελληνική ιθαγένεια), εκ των οποίων οι περίπου 900 στους
απελαθέντες το 1964 Έλληνες
υπηκόους. Η εμπορική αξία των
συγκεκριμένων ακινήτων ξεπερνά τα 14 δις ευρώ». 
Όμως η Τουρκία,
ακολουθώντας την κλασική διπλωματική οδό μέσω της οποίας παρουσιάζεται
ως θύμα και όχι ως θύτης, φτάνει στο σημείο να διεκδικεί τις
ελληνικές περιουσίες την ώρα που χρωστά στην Ελλάδα σχεδόν ένα κοινοτικό
κονδύλι στήριξης. Για το λόγο αυτό ο κ. Γκελντής προτείνει σε κάθε Έλληνα νόμιμο κληρονόμο
να καταφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και να διεκδικήσει
τις περιουσίες των προγόνων του στην Κωνσταντινούπολη.Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ
«Επί οθωμανικής αυτοκρατορίας το κτίριο που σήμερα
στεγάζεται το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη ανήκε στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων», αναφέρει ο
κ. Μιχάλης Βασιλειάδης, εκδότης της εφημερίδας «Απογευματινή» της Κωνσταντινούπολης.Σύμφωνα μάλιστα με μαρτυρίες, ο Πατριάρχης το χρησιμοποιούσε ως θερινή κατοικία. «Αργότερα, το αγόρασε η οικογένεια Συμεωνάκη Σινιόσογλου», λέει ο κ. Βασιλειάδης. Ο Σινιόσογλου, ο οποίος ανακηρύχθηκε μέγας ευεργέτης, ήταν τραπεζίτης και έμπορος στην Κωνσταντινούπολη και προμήθευε το υπουργείο Στρατιωτικών. Με δικές του δωρεές είχαν χτιστεί αρκετά ορφανοτροφεία και ελληνικά σχολεία.
«Αποφάσισε,
λοιπόν, το συγκεκριμένο οίκημα να το δωρίσει κατά 50% στο ελληνικό νοσοκομείο Βαλουκλή και το υπόλοιπο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο μέσω της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Τη συγκεκριμένη
παραχώρηση όμως προς το Πατριαρχείο δεν την αποδέχτηκε η Τουρκία, με αποτέλεσμα το ποσοστό να γραφτεί στη Σμαράγδα Σινιόσογλου, κόρη του ευεργέτη»,
αναφέρει ο κ. Βασιλειάδης, προσθέτοντας παράλληλα:«Το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη στεγάστηκε στην παλιά οικεία του Σινιόσογλου το 1936, καθ’ υπόδειξη μάλιστα του Κεμάλ Ατατούρκ στον Ελευθέριο Βενιζέλο, καθώς είχε μείνει ενθουσιασμένος από την παραχώρηση του κτιρίου στην Αθήνα όπου στεγάζεται σήμερα η τουρκική πρεσβεία».
πηγή:Πρώτο Θέμα
αρ.φυλ.251
σελ.35
http://hellenicrevenge.blogspot.com/
Η Ελλάδα αφήνει το ευρώ κι επιστρέφει στη
δραχμή !!!
ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΘΕΜΑ!
Η κακή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας επηρεάζει αρνητικά όχι μόνο εμάς,
αλλά και το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Έχουν φουντώσει τα σενάρια πως επειδή
προφανώς δεν θα ανακάμψει σύντομα η ελληνική οικονομία, για να πάψουμε να
βλάπτουμε το ευρώ πρέπει να το αποχωριστούμε! Στο τέλος του επόμενου χρόνου
ενδέχεται να έχουμε ξανά το δικό μας εθνικό νόμισμα... Τώρα,
λεπτομέρειες για...
αυτήν την αλλαγή δεν διαθέτουμε ακόμη. Πάντως δεν ελπίζουμε πως μια
επιστροφή στη δραχμή θα φέρει πίσω και τις τιμές που είχαμε την περασμένη
δεκαετία... Ένα μπουκαλάκι νερό που από 50 δραχμές πήγε 50 λεπτά πόσο θα
κοστίζει στη συνέχεια; Η αλλαγή θα φέρει νέες ανατιμήσεις σίγουρα, και φυσικά
ανατιμήσεις προς τα πάνω όπως πάντα... Και στα παιδάκια που δεν γνώρισαν δραχμή
τι θα λέμε; Πως ακριβώς θα τους εξηγήσουμε τη ξεφτίλα μας;
Αναρωτιέμαι πότε ακριβώς θα μας ανακοινώσουν αυτό το ενδεχόμενο...
Τι; Δεν με πιστεύετε; Πατήστε στους παρακάτω συνδέσμους!
http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601087&sid=aRMkt.e8ujIo&pos=7
http://dailyreckoning.com/standard-bank-predicts-possible-greece-and-ireland-exits-from-euro-in-2010/
http://moneynews.com/StreetTalk/euro-ireland-greece/2009/12/11/id/341366
Αναρωτιέμαι πότε ακριβώς θα μας ανακοινώσουν αυτό το ενδεχόμενο...
Τι; Δεν με πιστεύετε; Πατήστε στους παρακάτω συνδέσμους!
http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601087&sid=aRMkt.e8ujIo&pos=7
http://dailyreckoning.com/standard-bank-predicts-possible-greece-and-ireland-exits-from-euro-in-2010/
http://moneynews.com/StreetTalk/euro-ireland-greece/2009/12/11/id/341366
Eπιστολή "χαστούκι" από 140
επιστήμονες προς τα Ηνωμένα Έθνη για το κλιματολογικό θεάτρο στην Κοπεγχάγη!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)