ΓΕΡΜΑΝΟΙ

Tο να γενικεύονται θέματα και αντιλήψεις είναι λανθασμένο. 
Το να χρεώνεις π.χ. στους Γερμανούς αυτά που έκαναν οι πρόγονοι τους, σε όποιο βαθμό και αν είναι καταδικαστέα αυτά, είναι τουλάχιστον άδικο.
Με την ίδια λογική θα έπρεπε να μας καταδικάζουν όλοι οι λαοί που σφαγίασαν οι Έλληνες. Ο Μ. Αλέξανδρος δεν έφτασε εκεί που έφτασε με visa... 
Και η ιστορία που μας μαθαίνουν (εγώ θα έλεγα παπαγαλίζουν) στο σχολείο είναι η δική μας εκδοχή της ιστορίας, διαβάστε και ένα τούρκικο, ιταλικό, βουλγάρικο βιβλίο ιστορίας και θα έχετε άλλες τόσες εκδοχές του "καλού" και του "κακού".
Σίγουρα κανείς δε συμφωνεί με όλα όσα κάνανε πριν από 40,70...2170 χρόνια. Αυτό που συμβαίνει και ελάχιστοι το καταλαβαίνουν, είναι ότι εδώ και αρκετά χρόνια βρισκόμαστε στον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο, μόνο που πλέον δε χρησιμοποιούνται όπλα. Από όλα τα χρόνια της ανθρωπότητας, τα τελευταία 20-30 χρόνια υπάρχουν οι περισσότεροι σκλάβοι παγκοσμίως. Τα δεσμά πλέον αντικαταστάθηκαν από αλυσίδες και μαστίγια και έγιναν χρήματα και αριθμοί. Υπάρχουν υποδουλωμένα κράτη, ένα εκ των οποίων και η Ελλάδα, τα οποία αφού πρώτα "υποδουλώθηκαν" οικονομικά στους ισχυρούς με δανεισμούς πλέον δουλεύουν για αυτούς. Και η δουλεία βρίσκεται στην καθημερινότητά μας, στα βαριά οικονομικά μέτρα που πέφτουν στις πλάτες μας και στο ξεπούλημα του κράτους. Δεν το πάω εσωπολιτικά το θέμα, είναι γενική παρατήρηση. Ουσιαστικά, το σχέδιο είναι να δουλεύουν τα "υποθηκευμένα" κράτη για τους ισχυρούς, να γίνεται διαμερισμός των ορυκτών πόρων πλούτου του κάθε κράτους στις χώρες που δάνεισαν, χωρίς να υπάρχει τρόπος διαφυγής. Η πώληση του ΟΤΕ για παράδειγμα δεν είναι τυχαία. Είναι αυτό που οι πολιτικοί οι ίδιοι το λένε, αλλά φροντίζουν να περνά στα ψιλά γράμματα: new world order. Μπορείτε να βρείτε πολλές πληροφορίες για αυτό όποιος ενδιαφέρεται να μάθει, από βίντεο στο youtube και ιστοσελίδες με ντοκουμέντα. Και θα δείτε ότι όλα δένουν μεταξύ τους πολύ απλά..
Και η οικονομική κρίση για να επανέλθω είναι και αυτή μέρος του σχεδίου ανακατανομής πλούτου και ξεκαθαρίσματος. Και είμαστε ως χώρα με αδύναμη οικονομία στο μάτι του κυκλώνα. Και υπάρχουν διάφορα παραδείγματα στα οποία θα μπορούσαμε να ανατρέξουμε και αν παραλληλίσουμε με αυτά που συμβαίνουν τώρα σε μας.
Κάποτε, μια χώρα με αδύναμη οικονομία, για να αποφύγει το χρόνιο πληθωρισμό, αποφάσισε να υιοθετήσει ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα του πλανήτη. Ο πληθωρισμός μειώθηκε κατακόρυφα μέσα σε λίγα χρόνια, τα χαμηλά επιτόκια τροφοδότησαν την κατανάλωση, τα εισαγόμενα προϊόντα έγιναν φτηνά και η ψευδαίσθηση της καλοπέρασης εδραιώθηκε στους πολίτες της… Η οικονομία όμως έπασχε από χρόνια και βαθιά προβλήματα, και τίποτα δεν γινόταν προς την κατεύθυνση της λύσης τους. Η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και το ξέπλυμα χρήματος βασίλευαν, ενώ ο δανεισμός του κράτους, λόγω της σταθερής ισοτιμίας του νομίσματος, γινόταν όλο και πιο φτηνός και η κυβέρνηση της χώρας κατέφευγε όλο και πιο συχνά σε αυτόν για να καλύψει τις ανεπάρκειες της οικονομίας… Έτσι τα ελλείμματα μεγάλωναν, το χρέος αυξανόταν και η κυβέρνηση το εξυπηρετούσε με περισσότερο χρέος. Ταυτόχρονα, το νόμισμα λόγω της σταθερής ισοτιμίας δεν μπορούσε να υποτιμηθεί, ενώ την περίοδο εκείνη γινόταν ολοένα και ισχυρότερο, με αποτέλεσμα τα προϊόντα της να γίνονται πιο ακριβά στο εξωτερικό, η οικονομία λιγότερο ανταγωνιστική και οι ξένες επενδύσεις πιο σπάνιες. Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, οι ανταγωνιστικές της χώρες γίνονταν συνεχώς φθηνότερες μέσω της υποτίμησης των δικών τους νομισμάτων και τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια στράφηκαν εκεί. Έτσι, η χώρα δανειζόταν χωρίς να παράγει αρκετά και ζούσε αμέριμνα πέρα από τις δυνατότητές της, μέχρι που κάποια στιγμή οι δανειστές της άρχισαν να απαιτούν περισσότερες εξασφαλίσεις με τη μορφή υψηλότερων τόκων, για να συνεχίσουν να τη δανείζουν. Αυτό δημιούργησε ένα φαύλο κύκλο: το υπέρογκο χρέος έκανε ακριβό το δανεισμό και ο ακριβός δανεισμός αύξανε κι άλλο το χρέος. Κάποτε έγινε το αναμενόμενο: Η κυβέρνηση της χώρας δήλωσε αδυναμία εξόφλησης του χρέους της προς τους δανειστές της, δηλαδή πτώχευση. Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση της ισοτιμίας έπαψε, με αποτέλεσμα μια τεράστια υποτίμηση του παλιού νομίσματος (που επανήλθε), η οποία οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση: οι εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν. Ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού πέρασε στην ανεργία, μισθοί, συντάξεις και παροχές μειώθηκαν δραματικά και αποταμιεύσεις εξανεμίστηκαν. Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι δανειστές που έχασαν τα λεφτά τους επέβαλαν μέσω των διεθνών οργανισμών επαχθή μέτρα ανασυγκρότησης της οικονομίας, κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά υποχρεωμένη να δεχτεί. Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και τα τραύματα της οικονομίας δεν επουλώθηκαν ποτέ. (Πρόκειται για την Αργεντινή, η οποία κήρυξε πτώχευση το 2001. Το αργεντίνικο πέσο είχε συνδεθεί με το δολάριο δέκα χρόνια νωρίτερα. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Κύριοι του Focus, μας χρωστάτε πολλά πράγματα που έχετε κλέψει. Ζωές, χρήματα, πολιτισμό….

Η μαυροφορεμένη γιαγιά με τις δεκάδες ρυτίδες – όσες και τα χρόνια της – προσπαθούσε μάταια χωρίς γυαλιά να δει την φωτογραφία που κρατούσε μπροστά της ο εγγονός της. Ήταν το γερμανικό περιοδικό Focus που είχε στο εξώφυλλο την Αφροδίτη της Μήλου να κάνει με το μεσαίο δάχτυλο μια χυδαία χειρονομία ενώ στον τίτλο έγραφε «Απατεώνες στην Ευρωοικογένεια».
«Μην στενοχωριέσαι» είπε συγκαταβατικά η γιαγιά με την πραότητα των 90 και βάλε χρόνων της. «Ο πολιτισμός και η τέχνη δεν μπορούν να νικηθούν από κανένα. Πόσο ...
μάλλον από αυτούς που δίχασαν δυο φορές την Ευρώπη και προκάλεσαν εκατόμβες νεκρών. Εξάλλου γιόκα μου, να ξέρεις ότι οι χειρονομίες δεν βγάζουν σε καλό. Μια φορά που το είχα κάνει σε γερμανούς των Ες – Ες την περίοδο της κατοχής, όταν με έπιασαν να κλέβω ένα καρβέλι ξερό ψωμί, ξέρεις τι μου έκαναν; Μου κράτησαν το χέρι και με μια κίνηση ο ένας τους μου έσπασε το χέρι χτυπώντας το στο γόνατό του. Να τους πεις λοιπόν λεβέντη μου» συνέχισε σε αυστηρό ύφος, «ότι οι μαύρες στιγμές στην ιστορία δεν γράφονται ούτε από ψεύτικα οικονομικά στοιχεία, ούτε από τις οικονομικές δυσκολίες μιας χώρας. Παρά μόνο από το θάνατο που προκαλεί ο πόλεμος και οι δυστυχίες του. Δεν θα ομιλούν παιδί μου αυτοί που αιματοκύλισαν ολόκληρο τον κόσμο δυο φορές. Αυτοί που κατά την διάρκεια της κατοχής έκλεψαν τις περιουσίες μας, αφάνισαν τις ζωές μας και άρπαξαν τις αρχαιότητες μας κατά την διάρκεια της κατοχής. Αυτοί που δεν δέχονται να πληρώσουν τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα που ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ».



Έφτιαξε για λίγο το μαντήλι στα μαλλιά της. Άλλαξε στάση στην πολυθρόνα της. Ο εγγονός της διέκρινε ότι τα μάτια της ήταν υγρά εδώ και ώρα. Και απορούσε πως δεν έτρεχαν δάκρυα. «Είναι γιατί φορτίστηκα από θυμό για την αλαζονεία τους κι όχι από στενοχώρια για αυτά που γράφουν», τον πρόλαβε. «Με όλα αυτά που τραβήξαμε στον πόλεμο, δεν κρατήσαμε μίσος. Εγώ αγόρι μου έχασα τον μπαμπά μου στην κατοχή και ο παππούς σου τον αδερφό του. Από τους ναζί. Παρόλα αυτά στα δύσκολα εκείνα χρόνια πήγε ως οικονομικός μετανάστης στην χώρα που μας αφάνισε. Δεν κράτησε ποτέ μίσος για τους Γερμανούς, παιδί μου. Σεβόταν το ψωμί που έτρωγε, κι όπως μου έλεγε συνέχεια, τα Ελληνικά φτηνά εργατικά χέρια, ανόρθωσαν την διαλυμένη και κατεστραμμένη χώρα τους». Χύθηκε αναπαυτικότερα στην πολυθρόνα και χάθηκε στις σκέψεις της. Δεν έδωσε σημασία στον εγγονό της που την κοιτούσε με απορία και θαυμασμό.



Όταν την ακούμπησε στην πλάτη, σχεδόν τρόμαξε. «Γιαγιά, άκου τι θα κάνω», αποκρίνεται ο μικρός. «Θα ψάξω στο ίντερνετ – και μην με ρωτάς τι είναι αυτό – την διεύθυνση του περιοδικού και θα τους γράψω όσα μου είπες». Εκείνη χαμογέλασε.



Ο μικρός άνοιξε τον φορητό υπολογιστή και άρχισε να σερφάρει. Βρήκε τελικά το email του περιοδικού. «redaktion@focus.de» . Ξεκίνησε να γράφει με μανία: «Κύριοι του Focus, δεν χρωστάμε σε κανένα. Αντιθέτως, μας χρωστάτε πολλά πράγματα που έχετε κλέψει. Ζωές, χρήματα, πολιτισμό….»

Γιώργος Κολοβάτσιος



Υ.Γ. Το email του περιοδικού Focus είναι πραγματικό. Όσοι θέλετε μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να διαμαρτυρηθείτε. H φωτογραφία είναι από το Άουσβιτς, ό,τι πιο γνωστό έχουν προσφέρει οι Γερμανοί στην Ιστορία...

http://www.star.gr/

"Απάντηση στον κύριο Αναγνωστάκη"

"Τελικά, τι είναι δικτατορία και ποιος την πρεσβεύει; Είναι νοσταλγοί του παρελθόντος οι στρατιωτικοί ή μερίδα δημοσιογράφων που μέσα από τη δύναμη της τηλεόρασης και των υπόλοιπων ΜΜΕ κατευθύνουν συνειδήσεις και περνάνε στον κόσμο τις ιδέες τους δίχως να υπάρχει κάποιος να τους απαντήσει και να διαφωνήσει με τα λεγόμενά τους;
Παρακολούθησα με δέος την εκπομπή του MEGA ...
όπου ο κ. Αναγνωστάκης σε ένα ξέσπασμα του κατηγόρησε τους στρατιωτικούς ότι είναι «παιδιά» της χούντας και έχουν αρχηγό τους τον Παπαδόπουλο. Είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου ως αξιωματικού που με κατηγορούν δημόσια και με αποκαλούν χουντικό. Είναι η πρώτη φορά που καλούμαι να απολογηθώ σε φίλους και γνωστούς ότι δεν είμαι χουντικός, δεν ονειρεύομαι να κάνω πραξικόπημα, δεν θα έβλαπτα σε καμμία περίπτωση το πολίτευμα της χώρας που υπηρετώ, δεν θα έκανα τα όσα τραγικά συνέβησαν την περίοδο τη! ς χούντας. Κι όμως έτσι αντιμετωπίστηκα από κάποιους ανθρώπους και η αλήθεια είναι ότι αυτό με πείραξε.
Κύριε Αναγνωστάκη, απαντώντας στις ύβρεις σας, σας ενημερώνω ότι λυπάμαι πολύ που δεν έχετε καταλάβει ότι ο Έλληνας Στρατιωτικός είναι αυτός που όποτε χρειαστεί, θα δώσει τη ζωή του για να ζείτε εσείς ελεύθερος και να μπορείτε να μιλάτε και να σκέφτεστε ελεύθερα. Δεν θα μιλήσω για τα «στραβά» του επαγγέλματός μας, γιατί ο Στρατιωτικός έχει μάθει να υπομένει και σε τελική ανάλυση, αυτή είναι δουλειά άλλων. Ο Έλληνας Στρατιωτικός είναι περήφανος, είναι οικογενειάρχης, μεγαλώνει παιδιά και διοικεί ανθρώπους. Ο Έλληνας Στρατιωτικός είναι έ! νας μισθωτός που εργάζεται πέραν του ωραρίου και αυτό το κάνει για να μπορείτε εσείς και οι όμοιοί σας να λοιδορείτε το επάγγελμά του και να μη σας απαντάει κανείς.
Απορώ όμως για δυο πράγματα: Το ΕΣΡ σε τέτοιες περιπτώσεις που είναι; Όταν ένας κλάδος ανθρώπων κατηγορείται με βαριές κουβέντες και ανυπόστατες, δεν πρέπει να τιμωρείτε αυτός που τον κατηγόρησε? Αν υπάρχει το ΕΣΡ, θα πρέπει να επέμβει και να αποκαταστήσει την τιμή όλων των Στρατιωτικών, γιατί συνάδελφοι αναγκάστηκαν να δώσουν εξηγήσεις στα παιδιά τους, προκειμένου να μην αισθάνονται παιδιά δικτατόρων και αυτό το προκαλέσατε εσείς.
Είστε τυχερός κύριε Αναγνωστάκη γιατί κανείς δεν βρέθηκε να σας μηνύσει από τις κεφαλές του Στρατού. Και από εκεί καταλαβαίνετε για τι «δικτάτορες» μιλάμε. Αν ήμουνα αρχηγός του Στρατού, θα σας μήνυα, θα έφτανα μέχρι και τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, προκειμένου να τιμωρηθείτε παραδειγματικά για συκοφαντική δυσφήμηση των ένστολων. Αλλά και εδώ ο Στρατιωτικός επειδή ούτως ή αλλιώς έχει απαξιωθεί από την κοινωνία δεν τολμάει να σας ακουμπήσει.
Θα ήταν τίμιο και πολύ αντρίκιο εκ μέρους σας να ζητήσετε συγγνώμη από τους Στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους για το δημόσιο διασυρμό που τους υποβάλλατε αλλά δεν θα το κάνετε γιατί είστε δειλός και μόνο με τη δύναμη του μέσου στο οποίο εργάζεστε, μπορείτε να εκφράζετε τη γνώμη σας.
Κύριε Αναγνωστάκη δικτάτορας είστε εσείς γιατί κατά τη δικτατορία επιχειρείται η χειραγώγηση της σκέψης. Κι εσείς αυτό κάνετε, χειραγωγείτε τη σκέψη των ανθρώπων. Ντροπή σας"

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ

"Αγαπητοί κ.κ. πολιτικοί και δημοσιογράφοι ,
Απευθύνομαι σε όλους εσάς τους άρχοντες της ενημέρωσης του ελληνικού Λαού, που μέσα από τις εκπομπές σας, τα σχόλια και τα άρθρα σας διαμορφώνετε την κοινή γνώμη.
Είμαι ένας από αυτούς που «προνομιακά» συνταξιοδοτήθηκαν στα 50 τους, λόγω αποστρατείας και....


με την πράξη μου αυτή ζημιώνω το ελληνικό κράτος και τους Έλληνες φορολογούμενους, σύμφωνα με αυτά που είτε γράφετε και λέτε, είτε αφήνετε να λέγονται στις εκπομπές σας ασχολίαστα.

Τελευταία έχει ξεκινήσει μία επίθεση εναντίον των Στρατιωτικών, αναφορικά με τη «δυνατότητα» που έχουν να βγαίνουν σε μικρή σχετικά ηλικία στη σύνταξη και βέβαια τις «υψηλές αποδοχές» και τα μεγάλα «προνόμιά» τους. Επίθεση η οποία, εν πολλοίς, έχει λάβει τη μορφή συνολικής υποτίμησης και απαξίωσης της προσωπικότητας και του επαγγελματισμού των Στρατιωτικών, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις φτάνει στα όρια του εξευτελισμού.

Βέβαια, δεν νομίζω να τολμούσε κανείς να επιτεθεί σε άλλη επαγγελματική ομάδα με τον ίδιο τρόπο. Εδώ όμως, αυτοί που το κάνουν αισθάνονται απολύτως ασφαλείς, γιατί οι Στρατιωτικοί είναι οι μόνοι στην ελληνική επικράτεια που δεν έχουν το δικαίωμα του συνδικαλισμού και της συλλογικής εκπροσώπησης, της κινητοποίησης και της απεργίας, ανίκανοι να αμυνθούν και να υπερασπισθούν τους εαυτούς τους. Βλέπετε, είναι πολύ εύκολο να μας αποστρατεύσουν μέσα σε μια νύχτα και να συνταξιοδοτηθούμε σε μικρή ηλικία, ή να μας μεταθέσουν στο καρφί του χάρÏ! η! Είναι και αυτό ένα από τα προνόμιά μας!

Κάποια στιγμή όμως και οι φιμωμένοι πρέπει να μιλήσουν, και να είστε σίγουροι πως έχουν πάρα πολλά να πουν και άλλα τόσα να κάνουν!

Για την οικονομία του χρόνου, αισθάνομαι την ανάγκη να αναφέρω ενδεικτικά στοιχεία που περιγράφουν το Στρατιωτικό ως «προνομιούχο» - «έχοντα και κατέχοντα». Στοιχεία τα οποία δεν έχουν ακουστεί, ή και αν ακουστήκαν ήταν ψιθυριστά.

Το γνωρίζετε ότι οι Στρατιωτικοί μέχρι και το 1987 πλήρωναν το φαγητό που έτρωγαν μέσα στις Μονάδες (συσσίτιο), κατά τη διάρκεια ασκήσεων, υπηρεσιών, κινητοποιήσεων, επιφυλακών κλπ.;

Το γνωρίζετε ότι αν υπολογίσει ο μέσος Στρατιωτικός τα 24ωρα που έχει εργασθεί στην Υπηρεσία, (πέραν του ωραρίου βεβαία) για ασκήσεις, υπηρεσίες, κινητοποιήσεις, επιφυλακές, κλπ (χωρίς να έχει πληρωθεί δραχμή) και τα μετατρέψει σε εργάσιμες ημέρες (8ωρα), μπορεί να συμπληρώσει μέχρι και 12 χρόνια δεδουλευμένης απλήρωτης εργασίας;

Το γνωρίζετε ότι κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ο μέσος Στρατιωτικός έχει στερηθεί πράγματα που για τον μέσο εργαζόμενο είναι δεδομένα; Αξίζει να σημειώσω ότι προσωπικά, δεν μπόρεσα να είμαι παρών στη γέννηση του παιδιού μου, όπως και μετά το γάμο μου αμέσως, άφησα τη σύζυγό μου με το νυφικό για να φύγω λόγω έκτακτης κινητοποίησης της Μονάδας μου.

Το γνωρίζετε ότι ο μισθός του Ανθυπολοχαγού είναι μικρότερος από αυτόν του πρωτοδιοριζόμενου εκπαιδευτικού και ο μεν πρώτος εργάζεται κατά μέσο όρο 80 ώρες την εβδομάδα, ενώ ο δεύτερος 28; Για να μην συνυπολογίζω τις συνθήκες που εργάζεται ο ένας έναντι του άλλου.

Το γνωρίζετε ότι η σύζυγος του μέσου Στρατιωτικού, δεν μπορεί κατ’ ουσία να εργασθεί, λόγω των συχνών μετακινήσεων;

Γνωρίζετε πόσο μας κοστίζουν οι στολές, για την πληθώρα των οποίων κατηγορηθήκαμε; Αυτές τις στολές που μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε να τις φοράμε έξω από την Υπηρεσία! Αυτές τις στολές που η Πατρίδα μας εμπιστεύεται να υπερασπίζουμε!

Δεν θα αναφερθώ σε δεκάδες άλλα συγκεκριμένα γεγονότα, παρά μόνον στο ότι οφείλετε να γνωρίζετε ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο μέσος Στρατιωτικός στην ουσία πληρώνει ακριβά το ότι εργάζεται. Σκεφθείτε απλά κάποιον ο οποίος έχει οικογένεια και που λογικά μετά από 15 -20 χρόνια αυτή η οικογένεια που έχει γυρίσει όλη την Ελλάδα, κάπου θα έχει κάνει την έδρα της. Ο πατέρας Στρατιωτικός αυτής της οικογένειας όμως συνεχίζει να γυρίζει την Ελλάδα λόγω των μεταθέσεων του. Γνωρίζετε πόσο του κοστίζει αυτό;

Με ποια κατηγορία εργαζόμενων μπορεί να συγκριθεί ο Στρατιωτικός;

Καταλήγοντας, θα ήθελα να πω το απλό! Πιστεύω πως όλοι οι Στρατιωτικοί θα δέχονταν οποιαδήποτε αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, καθώς και περικοπές των όποιων επιδομάτων, αρκεί να τους κατέβαλαν τουλάχιστον τα μισά(!) από τις απλήρωτες δεδουλευμένες εργατοημέρες.

Αγαπητοί κύριοι μην συνοδοιπορείτε σε επικίνδυνους για την Πατρίδα ατραπούς, συνεχίζοντας την απαξίωση και τον δημοσιοϋπαλληλισμό των Στρατιωτικών. Είδατε τα αποτελέσματα αυτών των διαδρομών στην εσωτερική ασφάλεια της χώρας μας! Ευχόμαστε να μη βιώσουμε παρόμοια αποτελέσματα στον τομέα της εξωτερικής μας ασφάλειας!

Τα στρατόπεδα, οι Μονάδες μας, τα οπλικά μας συστήματα και τα σύνορά μας χρειάζονται απερίσπαστους τους Στρατιωτικούς στο βαρύ καθήκον που τους έχει αναθέσει η Πατρίδα.

Αφήστε τους τουλάχιστον να κρατήσουν την τιμή και την αξιοπρέπεια τους"!